Mijn laatste dag bij Yo pongo el hielo

Morgen, 31 januari 2025, is mijn laatste dag bij Yo pongo el hielo, mijn bedrijf. Een project waarover ik bijna twaalf jaar geleden begon na te denken.

Voor wie mij een beetje kent, is het een verrassing.

Voor wie mij goed kent, misschien wat minder.

En wie mij heel, heel goed kent, zegt dat hij het zag aankomen.

Ik vermoed dat het al een tijd in de lucht hing.

Hoe dan ook, in dit artikel leg ik je de redenen uit voor deze beslissing, de belangrijkste die ik tot nu toe in mijn loopbaan heb genomen.

Zo voelt het tenminste.

De redenen

Het zijn er meerdere en ze hangen sterk met elkaar samen, zoals je zo zult zien.

Er is er wel één die de belangrijkste is, en daarmee begin ik.

Behoefte aan verandering

Twaalf jaar is een lange tijd.

Zeker in een werkomgeving.

Tenminste voor mij.

Ik ben nooit langer dan vier jaar bij één baan gebleven. Hoewel de meeste geweldige projecten waren, ik goede bazen had, de resultaten altijd goed waren en ik het naar mijn zin had. Of zelfs heel erg.

Bij allemaal kwam er een moment waarop ik de behoefte aan verandering.

voelde. Die behoefte was nooit financieel -ik voelde me overal goed betaald- maar kwam vooral voort uit mijn nieuwsgierigheid en interesses.

Uit de wens andere banen en projecten te leren kennen en ervan te leren.

Uit het proberen van nieuwe bedrijfsmodellen.

Uit willen begrijpen hoe technologie en het digitale kanaal zich ontwikkelden.

Daarom ging ik van logo's en flyers ontwerpen naar websites ontwerpen.

Van websites ontwerpen naar ze optimaliseren voor SEO. En verkeer aantrekken via andere marketingkanalen.

Van marketing naar het begrijpen van het belang van analytics en data. En mij daarin specialiseren.

Het enige wat al die veranderingen gemeen hadden, was dat het doel altijd hetzelfde bleef: leren online verkopen.

Wat dan ook: opleidingen, diensten of fysieke producten.

Hoe dieper je je in een onderwerp verdiept, hoe duidelijker je ziet hoeveel je nog niet weet.

En als je het echt leuk en motiverend vindt, wil je altijd verder de diepte in.

Je begint bij één onderwerp en ziet dat eromheen andere zaken meespelen, dus wil en moet je die begrijpen.

Dat is precies wat mij is overkomen met internet en digitale bedrijven.

Vandaar de stappen die ik heb gezet, altijd binnen de sector en vanuit verschillende invalshoeken.

En wat heeft dit te maken met mijn vertrek bij Yo pongo el hielo?

Nou, tel de jaren bij TiendAnimal op bij de jaren die ik aan Yo pongo el hielo heb besteed en bij de consultancy-uren voor andere webwinkels, en de uitkomst is dat ik een volledig half werkzaam leven aan e-commerce heb gewijd.

En ik denk dat dat genoeg is.

Want elke ervaring was heel anders:

• Bij TiendAnimal was ik zeer actief betrokken bij de groei van een project dat klein begon en uitgroeide tot de mastodont die het vóór de eerste verkoop werd.
• Bij Yo pongo el hielo heb ik mijn eigen project van nul opgebouwd tot een winstgevend bedrijf. Een bedrijf dat elk jaar met dubbele cijfers groeit -tot meer dan 2 miljoen in 2024- en tien medewerkers van werk voorziet. Daarover later meer.
• En als consultant heb ik samengewerkt met webwinkels uit zeer uiteenlopende sectoren en van allerlei omvang (fietsen en motoren, bloemen, sportartikelen, rollenspellen, snoep, persoonlijke verzorging…). Sommige draaien tienduizenden euro's omzet, andere enkele miljoenen en één zelfs tientallen miljoenen. Daardoor heb ik kunnen zien wat altijd werkt -universele waarheden van e-commerce- en wat alleen in bepaalde sectoren werkt.

Naast die ervaring met het runnen van webwinkels heb ik verschillende opleidingen gegeven over e-commerce en meerdere cursussen gemaakt.

Ik heb het punt bereikt waarop ik het gevoel heb dat ik alles heb gedaan wat ik in e-commerce wilde doen. Ik ben zo diep gegaan als ik van plan was.

Ik heb het spel uitgespeeld.

Vooral omdat er andere, zeer interessante bedrijfsmodellen zijn die mijn aandacht trekken en die ik wil leren kennen en uitproberen.

Daarvoor heb je tijd nodig, en die moet ergens vandaan komen. Ik maak die vrij door mijn bedrijf te verlaten.

Nog één kanttekening. Er zijn twee onderdelen van de sector waar ik nog niets mee heb gedaan: marketplaces en social shopping.

Maar eerlijk gezegd trekken ze me totaal niet.

Want sinds ik hiermee begon te werken, vond ik niets leuker dan goede digitale producten maken. En een webwinkel was toen het hoogst haalbare (het concept SaaS bestond nauwelijks).

Op marketplaces en bij social shopping maak je het digitale product niet zelf; het wordt je aangereikt. Jij beheert het vervolgens zo goed en zo kwaad als het kan.

De rol van de ‘maker’ verdwijnt, en daarom interesseren ze me werkelijk geen zier. Ik heb dus niet het gevoel dat ik iets mis.

Als e-commerce deze kant opgaat -en alles wijst daarop- verdwijnt voor mij de lol.

Betekent dit dan dat ik nooit meer aan een e-commerce-project zal werken?

Nee, ik zal vast nog consultancy doen. En opleidingen over het onderwerp geven ook.

Maar door te stoppen bij Yo pongo el hielo verminder ik vooral de tijd die ik eraan besteed. En die was bepaald niet gering.

Dit was de belangrijkste reden voor mijn beslissing, maar er zijn nog verschillende bijkomende redenen die ik wil toelichten.

Doelen bereikt

Toen ik mijn MBA deed en nadacht over wat ik met mijn leven wilde, wist ik altijd al dat een bedrijf oprichten mij interessant leek.

Beginnen met een idee, de haalbaarheid analyseren, steen voor steen bouwen en beslissingen nemen tot het project dat je voor ogen had werkelijkheid wordt en het bedrijf zelfstandig vliegt.

Ook hier ging het mij, meer dan om het geld zelf -hoewel dat ook telt-, om ervaringen die je op geen andere manier kunt beleven -en ondergaan-.

Want je eigen bedrijf opbouwen is heel anders dan voor dat van iemand anders werken. Heel, heel anders. Op elk niveau.

Om te beginnen is een bedrijf creëren niet hetzelfde als het beheren. Als je het voor iemand anders runt of hebt geërfd, kan het uitstekend lopen of veranderingen nodig hebben, maar het bedrijf draait al.

En je hebt het eerste deel gemist: bedenken, naar de markt luisteren en iets uit het niets creëren.

Je neemt het roer over terwijl de motor al draait en er al vaart in zit; jij stijgt niet zelf op.

Dat zijn verschillende dingen.

Aan de andere kant, wanneer je in je eigen bedrijf werkt, is het geld dat je verdient of verliest volledig van jou. Daardoor wordt goede beslissingen nemen veel belangrijker.

Daarom vinden oprichters het vaak moeilijk ja te zeggen tegen een voorstel waar een C-levelmanager volledig van overtuigd is, terwijl wij meer twijfels hebben: het is niet zijn geld, maar het onze. En als het niet uitpakt zoals verwacht, raken de gevolgen hem veel minder..

Een persoonlijk bedrijf kan lijken op een onderneming wat betreft het risico van bepaalde acties. Of van het nalaten ervan. Maar het verschilt op een ander belangrijk punt: het personeel en het beheer ervan.

Wanneer ik spreek over een bedrijf versus een persoonlijk bedrijf, is dit in mijn hoofd het belangrijkste verschil, al zijn er meer: mensen aansturen met wie je in principe een lange relatie zult hebben.

Het is geen leverancier met wie je de professionele relatie kunt beëindigen als het niet werkt.

Nee.

Je moet je inspannen om de juiste mensen te kiezen.

Je moet je inspannen om het beste uit hen te halen.

En als het ondanks al je pogingen niet loopt zoals gehoopt, is het evenmin eenvoudig iemand uit te leggen dat hij of zij niet geschikt is voor de functie. En je eigen fouten in de verschillende stappen van het proces onder ogen te zien.

Die lessen leer je alleen wanneer je een bedrijf opbouwt. En in dat opzicht, wat betreft de opgedane ervaring, is mijn doel ruimschoots bereikt.

Nog een doel dat voor mij even belangrijk is, is bereikt: zelfverwezenlijking.

Het is heel makkelijk om vanaf de bar te praten en te oordelen over wat anderen wel of niet doen. Jezelf bewijzen dat je vanuit het niets waarde kunt creëren en met feiten kunt spreken, is moeilijker.

De handen uit de mouwen steken en leveren, in goede en minder goede tijden, maakt mij trots op wat ik heb opgebouwd.

Daarbij moet ik zeggen dat mijn verwachtingen niet erg hoog waren. Of misschien wel; dat hangt af van ieders perspectief.

Ik wist dat ik iets wilde opbouwen dat aan drie voorwaarden voldeed:

1. Een omzet van twee miljoen euro zou bereiken en…
2. Het zou winstgevend zijn en…
3. Het zou zelfstandig draaien. Of in elk geval zonder mij.

Met andere woorden: een volledig geconsolideerd project hebben..

Yo pongo el hielo heeft aan alle drie voldaan:

Na twee jaar tegen de twee miljoen aan te zitten, hebben we in 2024 een omzet van €2.227.000 behaald.

Prestatie 1 ontgrendeld.

Wat winstgevendheid betreft: door ons bedrijfsmodel zijn we vrijwel vanaf het begin winstgevend. Daar valt weinig aan toe te voegen.

Prestatie 2 ontgrendeld.

De vraag was of het ook winstgevend zou zijn zonder een van de oprichters.

Of wanneer er een grote tegenslag zou komen.

En de afgelopen jaren is de volledige basis van het project op de proef gesteld.

Eerst eind 2023, toen een extreem zware DDoS-aanval (geen gewone), gecombineerd met negatieve SEO onze website anderhalve dag platlegde en we onderweg ook de helft van het organische verkeer verloren. Daardoor hebben we alle interne technologie van het project vervangen en enorm verbeterd.

Je kent het gezegde: alles wat je niet doodt, maakt je sterker.

Ook onze marketingmix werd op de proef gesteld, en ook daarvoor slaagden we ruim: ondanks de SEO-daling bleef de omzet groeien. Wel ten koste van iets meer investering in betaalde kanalen.

We hebben een robuust model opgebouwd waar we tevreden mee zijn. Dit jaar is het opnieuw getest door onbegrijpelijke wijzigingen in ons Google Merchant-account, waardoor het verkeer uit Google Ads sterk afnam.

En we hebben het niet gemerkt in omzet of winst, omdat de investering naar andere kanalen is verschoven.

Naast marketing en klanten werd ook de robuustheid van het team op de proef gesteld.

Om te beginnen vielen, met een team van tien mensen, enkele dagen voor Black Friday twee medewerkers meerdere weken uit. Tegelijkertijd, midden in onze drukste periode.

Opnieuw doorstonden we de test met glans.

We moesten tijdelijk iemand in het magazijn aannemen en het werk van de ander zo goed mogelijk opvangen. Toch verwerkten we meer bestellingen per dag dan ooit en waren de omzetrecords werkelijk absurd.

Aan de andere kant had ik begin vorig jaar al besloten te vertrekken, dus vanaf het eerste kwartaal delegeerde ik mijn taken aan het team. Ik optimaliseerde processen en leidde mensen op waar dat nodig was. Zo ging het het hele jaar door.

Januari was de laatste test: ik hoefde nauwelijks meer dan een los onderwerp te controleren en hoefde bijvoorbeeld helemaal niet mee te werken aan de uitverkoopcampagne. De economische resultaten waren goed en lagen in lijn met eerdere campagnes die ik wel leidde.

Het resultaat is dat de machine goed geolied is op elk niveau en klaar is om verder te groeien.

Ook op dit punt vertrek ik dus met een gerust hart: ik heb bereikt wat ik twaalf jaar geleden voor ogen had en laat het bedrijf ruimschoots voorbereid achter op nieuwe uitdagingen.

Prestatie 3 ontgrendeld.

Doelen bereikt.

Motivatie

Zodra je hebt bereikt wat je wilde of zocht, kan de motivatie gemakkelijk afnemen.

En dat is mij het afgelopen jaar overkomen: alles rond Yo pongo el hielo kostte me meer moeite.

Ik zag ertegen op op een manier die ik bij andere projecten niet voelde, waar de adrenaline stroomde en ik wakker werd met zin om de pc te pakken en aan de slag te gaan met wat er ook moest gebeuren.

Zo'n gebrek aan motivatie is voor mij altijd een duidelijk teken geweest dat het tijd was om van baan te veranderen. En nu was dat hier ook zo.

Niet na twee of drie jaar, zoals toen ik in loondienst werkte. Het waren er twaalf. Nou ja, elf, als je het laatste jaar waarin dit gebeurde niet meetelt.

En ik denk absoluut dat je zonder motivatie niets kunt leiden.

Geen baan en geen bedrijf.

En al helemaal niet je eigen bedrijf.

Daarom ben ik, omdat ik het zelf aan den lijve heb ondervonden, zo tegen een levenslange ambtenarenbaan.

Ik geloof niet dat iemand die dertig jaar hetzelfde doet nog gemotiveerd opstaat om het de volgende dag goed te doen.

Maar goed, daar gaat het vandaag niet over.

Ik moest mijn motivatie terugvinden. Bij Yo pongo el hielo zou dat lastig worden.

Opgezet om te verkopen

Net zoals ik je vertelde dat ik vóór ik begon vaak met het idee van een bedrijf had geflirt, kwam het nooit bij me op dat het een imperium zou worden. Je hebt al gezien dat mijn verwachtingen behoorlijk laag, of beter gezegd redelijk, waren.

Ik was niet van plan een bedrijf op te bouwen om aan mijn zoon na te laten.

De doelen waren andere, eenvoudigere. En mijn manier van handelen ook.

Want mijn plan was altijd om te verkopen.

Bedenken, opbouwen, groeien, verkopen.

Dat was het.

En eventueel het proces herhalen.

Toen ik er eenmaal middenin zat en zag hoe snel deze sector verandert, denk ik dat het een verstandige en realistische keuze van mij was.

Want ik kan het niet méér eens zijn met het volgende citaat van Robin Sharma:

Robin Sharma

“Iedereen droomt ervan een legende te zijn, tot het tijd is om als een legende te werken.”

Robin Sharma

Ik heb gezien hoeveel het kost om zonder investering belangrijke e-commerce-projecten vanaf nul op te bouwen, zoals TiendAnimal.

En het is niet makkelijk.

En het is geen geluk.

En ik weet zeker dat ik niet bereid ben te doen wat daarvoor nodig is.

Het bedrijf verkeert in zijn beste vorm

Zoals ik eerder over de doelen zei, laat ik het bedrijf uitstekend achter wat systemen en intern team betreft.

Maar als je naar de cijfers kijkt, is het nog beter:

• 100.000 klanten.
• 30.000 abonnees op onze communicatie (van onschatbare waarde).
• Meer dan 2 miljoen jaarlijkse omzet.
• Ononderbroken jaarlijkse groei met dubbele cijfers. Januari volgt dezelfde lijn, dus ik verwacht dat 2025 opnieuw een recordjaar wordt.
• Onze marketingmix werkt zelfs bij tegenslagen. En er zijn verbeterpunten waar al aan wordt gewerkt.
• Alles wat ik deed, wordt opgevangen. Als iemand mijn plaats inneemt -wat niet zeker is- kan die alleen iets toevoegen, dus prima.
• Bovendien is er genoeg geld in kas om alle medewerkers een jaar salaris te betalen. Daardoor kun je rustig beslissen en niet uit noodzaak.
• En natuurlijk wat ik eerder zei: maximaal vertrouwen in het team. Partners en medewerkers.

Ik weet zeker dat ik het op dit moment op zijn Kroos kan doen en dat het project ook zonder mij prima verdergaat.

Het economische perspectief

Ik heb dit punt tot het einde bewaard omdat het voor mij het minst belangrijk was. Toch moet je het economische aspect altijd meenemen bij zo'n ingrijpende beslissing.

Als ik de cijfers voor tijdsbesteding en inkomsten van mijn drie bedrijfslijnen in 2024 nuchter analyseer, blijkt dat het bedrijf het grootste deel van mijn werktijd opslokt (42% om precies te zijn). Dat was te verwachten, maar het is goed het op papier te zetten en te controleren.

Wat inkomsten betreft is het in evenwicht: in 2024 leverde het eveneens 42% van mijn inkomsten op.

Met andere woorden: wat erin gaat, komt eruit.

Zoals je via de link kunt zien, is consultancy voor mij de winstgevendste lijn.

Opleidingen zijn het minst winstgevend, maar wel het best schaalbaar.

En omdat ik dit jaar niet opnieuw zestig uur per week wil werken, moet ik ergens schrappen.

De beslissing ontstond eigenlijk vanzelf: als het bedrijf niet de winstgevendste lijn is en mij momenteel ook niet het meest motiveert, is ermee stoppen de logischste keuze.

Ook al verlies ik daarmee zekerheid, dat is duidelijk.

In ruil daarvoor krijg ik veel tijd om te doen wat ik belangrijk vind.

En dat is vrijheid.

Een van de dingen die ik in het leven het meest waardeer.

Mijn huidige situatie bij Yo pongo el hielo

Eerst wil ik uitleggen dat Yo pongo el hielo als zodanig, samen met vier andere bedrijven, al enkele jaren deel uitmaakt van een holding waarvan de partners de aandelen onder elkaar hebben verdeeld.

Momenteel onderhandelen we over de verkoop van mijn aandelen in de holding aan de groep zelf of aan een van de partners.

Het leek erop dat we maanden geleden, toen we mijn vertrek begonnen te plannen, een akkoord hadden. Maar nu alles op papier komt, duiken er losse eindjes op.

Dat is normaal.

Maar het zijn twee onafhankelijke zaken:

• De ene is mijn vertrek uit de bedrijfsleiding, dat morgen, 31 januari, ingaat.
• De andere is de verkoop van de aandelen, waarvoor geen vaste datum bestaat.

Wanneer we de losse eindjes oplossen of er een intern of extern bod komt dat ik passend vind, verkoop ik ze.

Ik heb geen haast, want tot die tijd beschouw ik het als nog een investering. Een investering die mij intussen elk jaar dividend oplevert en bovendien in waarde zal stijgen gezien de ontwikkeling en soliditeit van de bedrijvengroep. Mijn vertrouwen is volledig.

Daarnaast is het de bedoeling dat ik van buitenaf bij het project betrokken blijf. We hebben vooral over enkele strategische lijnen gesproken.

Uiteindelijk ken ik het bedrijf, de sector en de bestemming, en weet ik vrij goed welke volgende stappen nodig zijn. Al leg ik ze liever uit dan dat ik ze zelf uitvoer.

De komende weken zullen we dit concreet moeten maken.

En nu, wat dan…

Het was een lange reis.

Met heel, heel veel mooie momenten.

En andere die minder mooi waren, natuurlijk. Het tegendeel beweren zou liegen zijn.

Maar het was het meer dan waard.

Alles leek sterk op een relatie.

Zo'n relatie die jaren duurt en over het algemeen goed werkt. Maar tijd, routine en verschillende interesses zorgen ervoor dat beide partijen uit elkaar groeien.

Nu is het tijd afzonderlijke levens te beginnen, in de wetenschap dat het met beide partijen goed zal gaan.

Er zal contact blijven omdat we gemeenschappelijke bezittingen hebben. En we zullen er voor elkaar zijn als dat nodig is.

Op een andere manier, maar altijd als steun.

Dat krijg je wanneer je de dingen goed doet.

En wat nu?

Wanneer een fase eindigt, openen zich nieuwe wegen. Voor mij betekent dat dat ik mij voortaan op andere projecten richt.

Op projecten die al lopen en waarover ik je eerder heb verteld, zoals Círculo Copy, mijn academie voor AI, copywriting en digitaal ondernemen, en op andere projecten die nog moeten beginnen en waarover ik je later meer vertel.

Elke week vind je me hier of op mijn pas gestarte YouTube-kanaal, waar ik praat over digitale bedrijven, analytics, kunstmatige intelligentie en marketing.

Dus als je zin hebt, zie ik je volgende week.