Ik las From Hell, de strip van Alan Moore en Eddie Campbell, zo'n twintig jaar geleden. Natuurlijk herinner ik me niet alle details, maar wel het Londen dat Campbell tekende: een smerige, vochtige, ellendige stad, diep verdeeld langs sociale klassen.
De film van de gebroeders Hughes met Johnny Depp weet dat gevoel uitstekend naar het scherm te vertalen. Het probleem is dat de strip de misdaden van Jack the Ripper gebruikte om iets veel ambitieuzers te vertellen, terwijl deze verfilming uiteindelijk een conventionele thriller wordt. Vermakelijk, zeker, maar met weinig eigen karakter.
Een geloofwaardig Victoriaans Londen
De sfeer is het beste aan From Hell. De straten van Whitechapel lijken voortdurend nat, de cafés zitten vol rook en vuil, en de woningen van de armen steken schril af tegen de plekken waar de bevoorrechte klassen komen. Het is zo'n omgeving waarin je de kou en vochtigheid bijna voelt.
Die ongelijkheid zie je ook terug in hoe de personages zich kleden, praten en leven. Camerawerk en production design versterken elkaar uitstekend om het Londen van 1888 geloofwaardig te maken.
Het deed me denken aan wat Eddie Campbell met zijn tekeningen wist te bereiken, zij het op een andere manier. Het zwart-wit van de strip was ruw, soms ronduit smerig. De film is visueel veel fraaier, maar behoudt de beklemmende sfeer die zo goed bij het verhaal paste.
Een aantrekkelijke plot die uiteindelijk voorspelbaar wordt
Op papier klinkt de combinatie fantastisch: Jack the Ripper, een samenzwering rond het Britse koningshuis, de vrijmetselarij en een rechercheur met visioenen van de moorden. Ingrediënten voor een uitstekende thriller.
Jammer genoeg pakt het anders uit.
Er zijn wel degelijk scènes die boeien. Het onderzoek houdt je aandacht vast en het mysterie kent enkele opvallende momenten. Maar naarmate de film vordert, valt hij steeds meer terug op overbekende trucs: aanwijzingen, verdachten, onthullingen en een erg kunstmatige romantische verhaallijn die weinig emotie toevoegt.
Het is geen saaie film, maar verrassend is hij ook niet. Het uitgangspunt bevat goede ideeën — dat mag ook wel bij een verfilming van zo'n meesterwerk — maar ik mis een originelere manier om ze uit te werken.
Wat er verandert ten opzichte van Alan Moores strip
Veel. Te veel. En dat zeg ik terwijl ik besef dat het origineel, door zijn ambitie en omvang, heel lastig te verfilmen is. Toch hadden ze er dichterbij kunnen blijven.
In de graphic novel was het onderzoek niet het belangrijkste. Moore gebruikte de moorden om de Victoriaanse samenleving, de relatie tussen macht en geweld, de architectuur van Londen en esoterische overtuigingen uit die tijd te onderzoeken.
Hij besteedde ook veel meer aandacht aan de beweegredenen en gedachtewereld van de personages die bij de samenzwering betrokken waren. Dat leverde een complex, vreemd en behoorlijk verontrustend verhaal op dat veel verder ging dan de vraag wie die vrouwen vermoordde. Dat wist je eigenlijk al bijna vanaf het begin.
De gebroeders Hughes kiezen voor de gemakkelijkere weg. Ze maken de identiteit van de moordenaar tot de kern van het mysterie en geven de hoofdrol aan inspecteur Abberline, gespeeld door Johnny Depp. Zijn visioenen voegen een bovennatuurlijk element toe dat bij de film past, maar zorgen er ook voor dat het onderzoek afhankelijk wordt van een nogal gemakkelijk kunstgreepje in het scenario.
Ik begrijp dat een film van twee uur niet alles kan vertellen wat Moore vertelde. Maar door het materiaal zo sterk te vereenvoudigen, verdwijnt ook een groot deel van de aantrekkingskracht.
Mary Kelly en een liefdesverhaal dat de geloofwaardigheid ondermijnt
Een andere belangrijke verandering is de romance tussen Abberline en Mary Kelly, gespeeld door Heather Graham. In de strip speelde die geen grote rol, en in de film wordt ze evenmin genoeg uitgewerkt om te overtuigen.
Er is bovendien een visueel detail dat me flink uit het verhaal haalde. Mary Kelly ziet er veel te mooi en verzorgd uit voor de verschrikkelijke leefomstandigheden die ze zogenaamd met haar vriendinnen deelt. Haar gezellinnen zien er daarentegen veel geloofwaardiger uit voor de armoede in Whitechapel.
Ik snap dat dit misschien een poging is om naast Johnny Depp een aantrekkelijke romantische hoofdrolspeelster neer te zetten. Maar het botst zo sterk met het voortreffelijke production design in de rest van de film dat het realisme eronder lijdt. Precies waar From Hell het meest uitblinkt, komt dit personage het minst geloofwaardig over.
Conclusie: een verfilming die tekortschiet
From Hell is een degelijke film, met een prachtige sfeer en een uitgangspunt dat allerlei aantrekkelijke elementen combineert. Maar de plot is weinig origineel, de romance overtuigt niet echt en de verfilming verliest een groot deel van de complexiteit van de strip.
Hij is het bekijken waard vanwege het Victoriaanse Londen, het uitgangspunt van het verhaal en enkele bijzonder geslaagde momenten. Toch is het, als je het werk van Moore en Campbell hebt gelezen, moeilijk om niet te denken aan alles wat onderweg verloren is gegaan..
Filmgegevens van From Hell
| Onderdeel | Informatie |
| Originele titel | From Hell |
| Titel in Spanje | Desde el infierno |
| Jaar | 2001 |
| Regie | Albert Hughes en Allen Hughes |
| Scenario | Terry Hayes en Rafael Yglesias |
| Gebaseerd op | From Hell, van Alan Moore en Eddie Campbell |
| Hoofdrolspelers | Johnny Depp, Heather Graham, Ian Holm en Robbie Coltrane |
| Muziek | Trevor Jones |
| Cinematografie | Peter Deming |
| Speelduur | 122 minuten |
| Genre | Thriller, mysterie en historische horror |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Voor liefhebbers van historische thrillers en onderzoeken naar Jack the Ripper.✔️ Voor wie sterk camerawerk, production design en duistere sferen waardeert.
✔️ Voor lezers van de strip van Alan Moore en Eddie Campbell.
✔️ Voor wie houdt van verhalen waarin misdaad, samenzweringen en esoterie samenkomen.
Voor wie is dit niet
❌ Voor wie een getrouwe verfilming van de complexe oorspronkelijke strip verwacht.❌ Voor wie op zoek is naar een originele, verrassende misdaadplot.
Veelgestelde vragen
Waar gaat From Hell over?
De film volgt inspecteur Frederick Abberline terwijl hij in het Londen van 1888 de moorden van Jack the Ripper onderzoekt en aanwijzingen voor een samenzwering ontdekt.
Is From Hell gebaseerd op een strip?
Ja. Het is een bewerking van de graphic novel From Hell, geschreven door Alan Moore en getekend door Eddie Campbell, al zijn het verhaal en de personages op belangrijke punten veranderd.
Wat zijn de belangrijkste verschillen tussen de strip en de film?
De strip gaat veel dieper in op de Victoriaanse samenleving, macht en occultisme. De film vereenvoudigt die elementen en richt zich op het politieonderzoek en de relatie tussen Abberline en Mary Kelly.
Is de film From Hell trouw aan de strip van Alan Moore?
Personages, locaties en een deel van de samenzwering blijven behouden, maar de vertelwijze verandert behoorlijk. De sfeer is een van de elementen die het beste zijn overgenomen uit het origineel.
Wie speelt inspecteur Abberline in From Hell?
Johnny Depp speelt Frederick Abberline, de politie-inspecteur die de moorden in Whitechapel onderzoekt.
Is de samenzwering in From Hell echt?
Die is historisch niet bewezen. De film gebruikt theorieën over Jack the Ripper, het Britse koningshuis en de vrijmetselarij als basis voor een fictief verhaal.
Hoe lang duurt de film From Hell?
De film duurt ongeveer 122 minuten, oftewel twee uur en twee minuten.
Is From Hell de moeite waard?
Ja, vooral vanwege de uitstekende weergave van Victoriaans Londen en de aantrekkelijke combinatie van mysterie en samenzweringen. De plot is echter nogal conventioneel en verliest iets van de rijkdom van de strip.
Geef een reactie