Alle WipEout-games op volgorde: ranglijst, impact en chronologie

Elke lijst van “beste naar slechtste”, of andersom, is altijd gebaseerd op subjectieve criteria. 

Dit artikel is daar een goed voorbeeld van, want hier geef ik je mijn visie op een van de meest iconische reeksen binnen de videogamewereld. En een van mijn favorieten: Wipeout of WipEout , zoals de naam door elkaar is gebruikt (en wat, eerlijk gezegd, veel cooler is als je de context van die hoofdletter E kent).

Bovendien ga ik me niet beperken tot één beoordelingscriterium: je zult zien dat er een paar lijsten met een andere volgorde zijn, omdat ik drie criteria heb gebruikt:

1. Eén gebaseerd op wat het beste is voor iemand die vandaag met deze reeks wil beginnen, zonder eerdere ervaring.
2. Een andere op basis van de impact die de game had toen hij destijds verscheen.
3. Tot slot geef ik je de chronologische volgorde, zodat je een beter idee krijgt van wat er in de videogamewereld speelde op het moment dat elk deel uitkwam.

En het punt is: het is niet hetzelfde om WipEout 3 nu, in 2026, te beoordelen als toen het in 1999 verscheen, bijna 30 jaar geleden.

Videogames zijn sindsdien enorm geëvolueerd en we zijn gewend geraakt aan andere mechanieken -en andere graphics-.

Daarom wil ik, voordat we met de lijsten beginnen, dat je één idee onthoudt: er zijn twee grote groepen WipEout-games, de klassieke en de moderne.

Klassieke WipEout en moderne WipEout

Iedereen die de controller pakt voor welke game uit deze reeks dan ook, zal merken dat er een GROOT kantelpunt binnen de reeks is. Eentje dat het begin scheidt van de latere, volwassen fase.

Daarom is de relevante vraag hier: welke horen bij elke groep?

Klassieke WipEout

In deze lijst vinden we de oorsprong van de reeks, van de eerste game (uit 1995) tot dat vreemde geval WipEout Fusion (2002) op PS2:

• WipEout – PSX, Sega Saturn, PC
• WipEout 2097 / XL (de naam verschilt per regio) – PSX, Sega Saturn
• WipEout 64 – Nintendo 64
• WipEout 3 / Special Edition (de speciale editie heeft meer inhoud) – PSX
• WipEout Fusion – PS2

Moderne WipEout

De volgende games, waarin de besturing flink verandert door de lagere straf bij botsingen, naast het circuitontwerp en, uiteraard, het grafische gedeelte, beslaan de periode van 2005 tot 2017 en zijn:

• WipEout Pure – PSP
• WipEout Pulse – PSP, PS2
• WipEout HD / Fury (Fury is een uitbreiding met meer inhoud) – PS3
• WipEout 2048 – PS Vita
• WipEout Omega Collection – PS4

Andere WipEout 

Naast de bovenstaande bestaat er ook een WipEout voor mobiele apparaten, maar dat is geen futuristische racegame, eerder een teammanagementgame:

• WipEout Merge – Mobiele apparaten

Nu deze scheiding duidelijk is, begin ik met mijn aanbeveling voor elke nieuwkomer in de reeks.

#1. Aanbevolen ranglijst om vandaag mee te beginnen 

Mijn ranglijst om vandaag te spelen zou deze zijn:

1. WipEout Omega Collection

2. WipEout HD Fury

3. WipEout Pure

4. WipEout Pulse

5. WipEout 2048

6. WipEout 3 Special Edition

7. WipEout 64

8. WipEout 2097 / XL

9. WipEout

10. WipEout Fusion

De reden is dat, als iemand vandaag met deze reeks wil beginnen, de klassieke WipEout-games waarschijnlijk nogal taai.

Zowel door de gameplay, die het raken van de circuitmuur extreem afstraft, als door de graphics, die horen bij die eerste golf 3D-games met eenvoudige vormgeving, omdat de machines van toen simpelweg niet meer aankonden.

Ondanks de onmiskenbare esthetische en conceptuele ontwerpkwaliteit van de hele reeks, maar vooral van die eerste delen -op dit vlak geleid door het verdwenen ontwerpbureau The Designers Republic- is het eigenlijk zo dat de eerste titels het esthetische potentieel erachter eerder “suggereerden” dan echt toonden.

Hoewel er versies zijn om deze eerste games in HD te spelen, zelfs met high-definition textures, is het normaal dat een willekeurige twaalfjarige de klassieke WipEout-games als “oud” ziet en voelt. En dat ze hem minder aanspreken dan de nieuwe, ook al zijn ze enorm verslavend.

Daar komt bij dat deze games tot de komst van WipEout 64 werden gespeeld met een traditionele D-pad, omdat PSX pas veel later analoge joysticks kreeg.

Er was de mogelijkheid om met de vreemde controller neGconte spelen, maar ik had hem niet en kende ook niemand die hem had, dus ik weet niet hoe het zou zijn om de eerste games van de reeks zo te spelen:

Dit zijn de redenen -gameplay, graphics en besturingssysteem- waarom de latere WipEout-games mij vandaag meer aan te raden lijken, ook al brengen ze qua innovatie weinig nieuws en zijn ze eerder compilaties of remasters dan nieuwe games.

WipEout Omega Collection

Releasejaar: 2017.

Platform: PlayStation 4.

https://www.youtube.com/watch?v=Bs_vyHquwEU

Ik heb de PS4 alleen gekocht om deze game te spelen. En dat was de aanleiding voor dit artikel, waar ik een flink aantal uren aan heb gewerkt. Ik denk dat deze twee zinnen duidelijk maken hoeveel belang ik aan de game en de serie hecht.

Toch moet ik toegeven dat hij me een heel goed gevoel heeft gegeven, maar niet de sprong heeft betekend die de overstap van de PSP-delen naar HD Fury op PS3 voor mij was. Dat was namelijk waanzinnig (ik herinner me nog perfect hoe ik de digitale versie kocht, downloadde en compleet uit mijn dak ging).

In Omega Collection is de sprong niet zo groot, maar dat maakt niet uit. Het is een geweldige game, met alles van HD Fury (behalve de mogelijkheid om hem in 3D te bekijken) en het materiaal van 2048 op een groot scherm, met hogere resolutie en meer FPS dan de PS Vita-versie.

Bovendien haalt de resolutie 4K (upscaled) als je op PS4 Pro of PS5 speelt, wat de toch al goede 1080p verbetert.

En ja, HD Fury deelt diezelfde resolutie ook, maar als je beide versies vergelijkt (je hebt net hierboven een video) zie je dat in deze alles schoner en helderder is. Misschien kunstmatiger.

HD geeft juist meer gevoel van realisme -los van de belichting- omdat het “vuiler” is. Wat best merkwaardig blijft, aangezien HD een schone en gepolijste versie van Pure en Pulse was.  

Kwestie van gevoel.

Beste manier om vandaag te spelen

1. PS5, als je die al hebt.
2. PS4 of PS4 Pro, als je niets hebt. De gewone kun je voor €50 vinden en de Pro voor €90, waarmee je in 4K kunt spelen. De game vind je tweedehands voor €15-20 en in een PSN-aanbieding heb ik hem zelf voor €14 gezien.  

WipEout HD Fury

Releasejaar: 2008.

Platform: PlayStation 3.

Mijn favoriet en degene waar ik de meeste uren in heb gestoken, dus objectief ben ik niet. 

En het punt is: het technische gedeelte is subliem: graphics met 1080p-resolutie op rotsvaste 60 FPS en met de mogelijkheid van 3D, wat visueel gaaf is, al moet je eraan wennen (het is een van de belangrijkste dingen waarvoor ik mijn projector gebruik). Een enorme sprong ten opzichte van de vorige.

Net als bij Omega Collection kocht ik de PS3 tweedehands alleen voor deze game. En dat was een schot in de roos. Ontzettend veel uren ingestoken, maximale herspeelbaarheid en totaal plezier.

Wat de game zelf betreft is HD Fury een herinterpretatie of gedeeltelijke HD-remaster van inhoud uit Pure en Pulse, met PS3-visuele afwerking.

De basis van WipEout HD bestaat uit 8 circuits uit WipEout Pure en WipEout Pulse, gemoderniseerd.

Fury voegt 4 racecircuits, 4 Zone-circuits, nieuwe scheepsmodellen en modi zoals Eliminator, Zone Battle en Detonator toe. De banen die in Fury zijn toegevoegd komen ook uit Pure en Pulse.

Als curiositeit: ik speel liever met de Xbox-controller en een USB-adapter voor PS3 dan met de eigen PS3-controller. Ik vind de controle die hij me geeft fijner. Zo’n nerd ben ik met deze game.

Beste manier om vandaag te spelen

1. PS3. Als je die hebt, geweldig. Zo niet, dan kun je ze op Wallapop vanaf €30 vinden (of zelfs minder), wat ik enkele jaren geleden deed alleen om deze game te spelen. De game zelf kocht ik digitaal voor €10, maar fysiek tweedehands zit hij ongeveer op dezelfde prijs. Met de uren plezier die hij me heeft gegeven, kan ik niet blijer zijn met de €40 totale investering.
2. Emulator gaming-pc. Het hoeft geen topmodel te zijn, maar wel iets degelijks, vooral qua CPU eerder dan grafische kaart (bijvoorbeeld een Ryzen 5 van de derde generatie). De PS3 is namelijk niet een van de makkelijkste consoles om te emuleren.
3. Emulator op Steam Deck. Hier komt de handheld net wat tekort en schommelen de FPS te veel.

WipEout Pure

Releasejaar: 2005.

Platform: PSP.

Geweldig. Hij heeft alles: grafisch is hij heel goed, de circuits zijn misschien wel de beste van allemaal en qua speelgevoel haalt hij oude sensaties terug. Het is een terugkeer naar de oorsprong na de omweg van Fusion op PS2.

Achteraf bekeken is dit de eerste die vandaag nog modern aanvoelt en die geen enkele weerstand zal oproepen bij nieuwe spelers die gewend zijn aan hedendaagse mechanieken, vooral als je op twee of drie keer de originele resolutie speelt.

Voor mij staat hij boven zijn opvolger op PSP (Pulse) en in de huidige top 3 van de serie. Uiteraard raad ik je aan hem te spelen. Erg leuk.

Beste manier om vandaag te spelen

1. Emulator op Steam Deck, waarmee je de resolutie kunt verhogen.  
2. Emulator voor smartphone met controller van Xbox of PlayStation en houder: deze controllers zijn veel beter dan goedkope exemplaren, dus je hoeft ze alleen aan je smartphone te koppelen en je hebt een meer dan behoorlijke handheld.

3. PSP. Als je die niet hebt, kost hij je tweedehands ongeveer €40.
4. R36S, wetende dat je aan de instellingen moet sleutelen en niet boven de 20-25 FPS uitkomt.

WipEout Pulse

Releasejaar: 2007.

Platform: PSP.

Heel goed, maar net een tikje onder de vorige. Misschien omdat de circuits niet zo briljant zijn, of omdat hij kouder en functioneler is dan Pure. Laten we zeggen dat hij de magie mist die zijn voorganger had.

Ook het nieuwe voortgangssysteem met raster geeft de game misschien meer omvang, ten koste van de arcadeziel. Ik weet zeker dat het meer diepgang en misschien meer speeltijd toevoegt. Waar ik minder zeker van ben, is of het ook leuker is.

Er zijn twee versies: op PS2 met betere graphics en op PSP met betere besturing. Tenzij je een werkende PS2 hebt, kies voor de handheldversie.

Beste manier om vandaag te spelen

1. Emulator op Steam Deck, waarmee je de resolutie kunt verhogen.
2. Emulator voor smartphone met controller van Xbox of PlayStation en houder.
3. PSP. Als je die niet hebt, kost hij je tweedehands ongeveer €40.
4. PS2. Als je die niet hebt en je wilt deze game, koop dan de PSP.  

WipEout 2048

Releasejaar: 2012.

Platform: PS Vita.

Erg fraai, snel, dicht en spectaculair, zeker voor een handheldconsole, maar ook drukker, stedelijker en minder futuristisch. Misschien de meest “realistische” -als dat woord hier al ergens op slaat- maar de minst iconische, in stevige strijd met Fusion.

De game speelt zich af aan het begin van de antizwaartekrachtraces, dus de circuits lijken op lanen, snelwegen, stadstunnels, gebouwen, bruggen en structuren van een hypertechnologische stad. 

Dat heeft een voordeel: het oogt tastbaarder, groter, gedetailleerder en meer next-gen handheld. Maar ook een duidelijk nadeel: hij verliest een deel van de visuele mystiek van de klassieke WipEout-games.

Ook het geluid gaat die kant op, met een soundtrack die (iets) minder elektronisch is en meer stedelijke ritmes heeft Drum’n Bass. 

Zonder twijfel een goede game, maar misschien iets onder de eerdere meesterwerken.

Beste manier om vandaag te spelen

1. PS Vita. Als je die hebt; zo niet, dan denk ik dat er betere opties zijn voor wat hij op Wallapop kost.
2. Steam Deck (op 60 FPS), al waarschuw ik je dat het niet eenvoudig is om de game in de emulator te configureren.
3. Emulator voor smartphone (relatief krachtig, met Snapdragon 8 Gen 2 of hoger) met Xbox- of PlayStation-controller en houder.

WipEout 3 Special Edition

Releasejaar: 1999.

Platform: PlayStation.

Ontzettend leuk. Zodra je hem te pakken hebt, wil je altijd “nog één race” doen om te zien of je goud kunt halen op alle acht circuits die hij bevat. Serieus: de laatste jaren hebben, afgezien van Vampire Survivors, maar weinig games me zo hebben gegrepen als deze. Niet voor niets is het een van mijn favorieten uit de reeks.

Technisch plafond op PSX en betere besturing, al veeleisender dan die van 2097, een nieuwe dynamiek met de “turbo” ten koste van ons schild die ons dwingt strategischer te zijn…

Het is hetzelfde als altijd -goede graphics, goede snelheid, goede soundtrack, goede circuits, goede besturing, aantrekkelijke futuristische esthetiek-, maar dan beter. Daarom raad ik je aan hem te spelen, ook al lijkt hij grafisch uit de vorige eeuw (dat is hij ook).

De meest elegante, schone en esthetische van allemaal. Minimalisme in pure vorm.

Beste manier om vandaag te spelen

1. R36S. Vanwege het gemak en omdat hij heel goed past bij het scherm en de controls.
2. Emulator voor smartphone met controller van Xbox of PlayStation en houder: deze controllers zijn veel beter dan goedkope exemplaren, dus je hoeft ze alleen aan je smartphone te koppelen en je hebt een meer dan behoorlijke handheld.
3. Browser, zonder iets te installeren: https://gam.onl/psx/WipEout -3.html#WipEout -3. Beter met smartphone, controller en houder, maar zelfs met toetsenbord op pc is hij verrassend speelbaar.
4. Steam Deck met HD-texturepack. Ik zet deze optie op de laatste plaats omdat, hoewel het iets verandert en de game bijna Dreamcast-achtig oogt, de Deck naar mijn mening te groot is voor zo’n eenvoudige game.  

WipEout 64

Releasejaar: 1998.

Platform: Nintendo 64.

Zijn verschijning op de Nintendo 64 was een echte verrassing, omdat het een game was die sterk met PlayStation werd geassocieerd, ondanks eerdere versies voor Saturn en pc.

Deze game is een soort remaster — of versie — van WipEout 2097 voor Nintendo’s console, maar met veel veranderingen.

De belangrijkste is dat de circuits lijken op die van het origineel en van 2097, maar heel anders aanvoelen. Vooral omdat verschillende niet op aarde lijken plaats te vinden, maar op andere planeten: we verruilen beton en neon voor alienachtige sfeer of, op zijn minst, iets dubbelzinnigs.

Grafisch is hij beter, dankzij de grotere kracht van de console, al is het opvallende verschijnen van omgevingsdetails pijnlijk zichtbaar en zijn er mensen die de scherpte van de PSX-games verkiezen boven de zekere “wazigheid” van de antialiasing van de N64. Voor mij is er geen discussie in het voordeel van deze versie, die op dit punt zelfs WipEout 3 overtreft.

De snelheid ligt ook hoger en bovendien is het de eerste in de reeks die met analoge joystick wordt bestuurd.

Aan de andere kant, hoewel de soundtrack meer dan degelijk is, aangezien we het hebben over een cartridge met beperkte ruimte tegenover de cd’s van Sony’s console, zijn die van PSX veel beter.  

Een korte game, 100% arcade en ook vandaag nog leuk.

Beste manier om vandaag te spelen

1. Browser, zonder iets te installeren: https://gam.onl/n64/WipEout -64.html#WipEout -64. Beter met controller, maar zelfs met toetsenbord is hij heel speelbaar (je hebt maar 6 toetsen nodig).
2. Emulator op smartphone met controller en houder.
3. R36S of Steam Deck als je geen andere keus hebt. Op de R36S is het probleem dat hij niet soepel loopt. Op de Deck werkt hij alleen met de joystick en overstuur je. Ik neem aan dat het bij te stellen is, maar ik heb er niet genoeg tijd in gestoken. In eerste instantie is hij bijna onspeelbaar.

WipEout 2097 / XL

Releasejaar: 1996.

Platform: PlayStation.

Als de eerste game de aandacht trok van elke speler uit die tijd, dan was de tweede degene die de reeks naar de top tilde. Hij overtrof het origineel in alles: betere graphics, betere omgevingen, betere soundtrack, betere gameplay. Niet voor niets is het voor heel veel mensen de favoriet van de reeks.  

Voor mij niet (die plek is gereserveerd voor HD Fury), maar zonder twijfel was het een sleutelmoment in zijn geschiedenis.

En dat terwijl de reeks haar basislijnen duidelijk had, maar nog niet helemaal was uitgekristalliseerd; vandaar bijvoorbeeld de radicale verandering in de omgevingen, veel kleurrijker dan in het vorige deel. Ze lijken organischer en minder koud dan in latere delen, ondanks de industriële, agressieve en zelfs punkachtige esthetiek van het geheel.

Vandaag is het vooral door het grafische gedeelte lastig om erin te komen, maar als je de gouden arcadejaren hebt meegemaakt, waarin Sega heer en meester was, zal deze game mooie herinneringen oproepen. Weinig werken belichamen zo goed die geest van de vroege polygonale arcades: steeds opnieuw dezelfde baan spelen tot je hem volledig uit je hoofd kent en wint.

Beste manier om vandaag te spelen

1. R36S.
2. Browser, zonder iets te installeren: https://gam.onl/psx/WipEout -xl.html#WipEout -xl. Beter met controller, maar zelfs met toetsenbord is hij behoorlijk speelbaar.
3. Emulator voor smartphone met controller van Xbox of PlayStation en houder: deze controllers zijn veel beter dan goedkope exemplaren, dus je hoeft ze alleen aan je smartphone te koppelen en je hebt een meer dan behoorlijke handheld.

WipEout 

Releasejaar: 1995.

Platform: PlayStation, Saturn, PC

Het origineel. Degene waarmee de legende begon. En hoewel het vandaag de op een na slechtste van de reeks is, is de impact die het veroorzaakte bij iedereen die in de jaren 90 in dit wereldje zat, onvergelijkbaar. Wat was die esthetiek? En die muziek? En die snelheid?

Ik herinner me hoe mijn vriend Santi hem op zijn Play had en hoe ik die zomer dat hij uitkwam compleet verbaasd was toen hij me de console leende om een paar potjes te spelen. Geen Ridge Racer of wat dan ook. PlayStation (1) zal voor mij altijd WipEout zijn.

Vandaag de dag is hij zowel grafisch als qua gameplay wat stroef -misschien is het woord dat hem het best beschrijft ruw– maar ik denk dat iedereen die van futuristische racegames houdt hem moet proberen om de wortels van het genre te begrijpen.

Beste manier om vandaag te spelen

1. Rechtstreeks spelen online in HD (pc of smartphone) en zonder iets te installeren: https://gamaverse.com/WipEout -game/.
2. WipEout Phantom voor PC (of Steam Deck): https://github.com/WipEout -phantom-edition. 
3. R36S.
4. Emulator voor smartphone met controller van Xbox of PlayStation en houder.
5. Vanuit de browser, maar zonder HD: https://gam.onl/psx/WipEout .html#WipEout (beter met Brave, om advertenties automatisch te blokkeren).  

WipEout Fusion

Releasejaar: 2002.

Platform: PlayStation 2.

Deze kocht ik tweedehands in Wales om op een toen enorme CRT-tv van 40 inch te spelen. En eerlijk gezegd stelde hij me teleur.

Zonder een slechte game te zijn, is hij de zwakste van de reeks. Omdat hij te ver van de roots afweek. Je merkt dat het ontwerpbureau The Designers Republic dat enorm betrokken was bij de vorige delen en hielp om die zo onderscheidende futuristische esthetiek te creëren, zich wegens meningsverschillen met de projectverantwoordelijken terugtrok. En hun bijdrage was duidelijk, want dit is een WipEout die niet meer “modern” lijkt.

Ook helpen de creatieve veranderingen niet, zoals het humaniseren van de game door piloten toe te voegen (het eerdere universum was volledig koud en ontmenselijkt, wat deel van zijn charme was) en het opnemen van terreinen die geen deel uitmaken van een racecircuit, zoals de zanderige stukken van de eerste baan, die sterk doen denken aan die van de pod-racegame van Star Wars: The Phantom Menace op Nintendo 64.  

Een andere verandering die mij niet beviel, al is de kritiek verdeeld, is de grotere rol van wapens tijdens de race. Waar in eerdere WipEout-games de verhouding tussen racen en schieten ongeveer 80/20 kan zijn, wordt het gewicht hier veel meer gelijkgetrokken, richting 60/40.

Er wordt geschoten, veel geschoten. Sterker nog, als je op kop rijdt voelt het een beetje als in Mario Kart, waar je weet dat alles zo meteen op je afkomt. Er zijn mensen die dat leuk vinden, maar voor mij raakt het weg van de formule WipEout = snelheid.

Tot slot, en zoals normaal is, was hij grafisch beter dan het vorige deel (WipEout 3), omdat deze op PS2 is en die andere op PSX. Toch blijft hij ver onder het plafond van de console en is de besturing ook minder fijn. Bovendien zijn er veel momenten met heel irritante framedrops.

Waarschijnlijk zou de herinnering beter zijn als hij onder een andere naam was verschenen, want zijn circuits waren bijvoorbeeld een duidelijke stap vooruit. Maar hij kwam uit onder de WipEout-IP en dat weegt zwaar. Toch denk ik dat hij vandaag de moeite waard is om een kans te geven, omdat zijn graphics, als je hem op 2x of 3x de originele resolutie speelt, je niet zo hard zullen afschrikken als de PSX-delen.

Beste manier om vandaag te spelen

1. Emulator op Steam Deck op 2x de originele resolutie.  
2. Emulator voor smartphone met controller van Xbox of PlayStation en houder.
3. PS2, als je die hebt. Zo niet, koop hem dan niet voor deze game.

#2. Ranglijst op historische impact 

Hier zet ik niet de bril op van een nieuwkomer in de reeks, maar die van een fan die zijn evolutie trouw heeft gevolgd omdat hij er gek op was. 

Ik heb de impact gezien die elk nieuw deel veroorzaakte en, om redenen zoals de lage verkoop van de console (PS Vita), de kwaliteit van de titel zelf (WipEout Fusion) of omdat het slechts compilaties of updates waren (HD / Fury, Omega), zijn de eerste games degenen die de reeks echt die mythische aura gaven, die met de tijd wat is verwaterd.

Vanuit dit perspectief zou de volgorde volledig veranderen en er zo uitzien:

1. WipEout 2097 / XL. Hij nam alles wat goed was aan het origineel en vermenigvuldigde dat met 100, waarbij vooral één element boven de rest uitstak: een soundtrack die de beste van de hele reeks is. En die heeft er nogal wat goede. De meest iconische van allemaal.
2. WipEout 3 Special Edition. Ik had deze titel best op de eerste plaats kunnen zetten in plaats van de vorige, maar eerlijk gezegd denk ik dat na drie delen (het origineel, 2097 en 64) de nieuwigheid een beetje weg was. En dat terwijl hij het plafond op PSX was (technisch en qua gameplay) en mijn favoriet van die generatie. Sterker nog, van die eerste lichting houdt hij vandaag zonder twijfel het beste stand.
3. WipEout. Het origineel, degene die alles in gang zette. Hoewel hij qua graphics en besturing wat ruw is, betekende hij een breuk met eerdere racegames, met overweldigende snelheid en een agressieve soundtrack als handelsmerken.
4. WipEout Pure. De wedergeboorte. Na het zwakste deel van de reeks -Fusion, op PS2- was het tijd om zichzelf opnieuw uit te vinden. En dat goed te doen, want anders had de serie in totale irrelevantie kunnen verdwijnen. Sony zette de schouders eronder en maakte het deel met de beste circuits van de hele reeks en een heerlijke gameplay.
5. WipEout HD Fury. Hoewel het geen nieuw deel als zodanig was, maar een remaster, maakte het visuele aspect wel degelijk indruk. Het is een van de weinige PS3-games die op 1080p met rotsvaste 60 FPS draait en met absurde snelheden. En bovendien met de mogelijkheid om hem in 3D te bekijken, uniek in de reeks (ik sloot hem hiervoor op de projector aan in plaats van op de tv, omdat het effect geweldig was, ook al speelde het duidelijk slechter).
6. WipEout Pulse. De bevestiging, na Pure, dat de reeks nog veel te bieden had. Beter op PSP dan op PS2, vooral qua gameplay, en een genot. Geweldige game.
7. WipEout Omega Collection. Ondanks dat het objectief gezien het beste deel van allemaal is (daarom heb ik hem in de vorige rangschikking op de eerste plaats gezet), neemt het feit dat het een remaster van een remaster is wel relevantie weg. Daarbij komt dat de sprong naar 4K ook niet zo opvallend is als die naar 1080p was. Heel goed, maar weinig vernieuwend.
8. WipEout 64. Technisch superieur en nog sneller dan de tijdgenoten op PSX en Saturn. Toch had hij niet dezelfde impact. Misschien omdat het geen reeks voor Nintendo 64 was, die al de geweldige F-Zero X (en Extreme-G) had als vertegenwoordigers van futuristisch racen. Bovendien maakten die omgevingen die op andere planeten lijken te liggen hem nog meer een buitenbeentje. In zijn voordeel zal ik wel zeggen dat het de eerste was die met analoge joystick kon worden gespeeld.
9. WipEout 2048. PS Vita was geen succes, eerder het tegenovergestelde. En dat sleepte de populariteit van een uitstekende game mee naar beneden. De laatste echt nieuwe.
10. WipEout Fusion. Het verbaast dat ze de reeks op PS2 niet met meer zorg behandelden, gezien het succes op PSX. Eerlijk gezegd zou de game prima zijn, zelfs behoorlijk goed, als hij geen WipEout was. Maar hij is een WipEout en voelde daar niet naar.

#3. Alle WipEout in chronologische volgorde 

Het is ideaal om de evolutie van de serie te zien en te begrijpen waarom hij zijn verdiende faam heeft.

Je kunt ze één voor één proberen en wanneer je moe wordt -waarschijnlijk sneller bij 1, 2 en 64- ga je door naar de volgende. 

Ik waarschuw je dat de kans groot is dat je vanaf 3 verslaafd raakt en, omdat de reeks uit veel games bestaat, op een bepaald moment moet stoppen.

Hier laat ik je een tabel achter met het jaar en het systeem waarop hij verscheen, plus de beste manier om hem vandaag op een groot of klein scherm te spelen:

#	Game	Jaar	Systemen waarop hij verscheen	Hoe vandaag op handheld te spelen	Hoe vandaag op groot scherm te spelen
1	WipEout	1995	PlayStation, Sega Saturn, MS-DOS	R36S	Browser
2	WipEout 2097 / WipEout XL	1996	PlayStation, PC, Windows, Sega Saturn, Amiga, Mac OS	R36S	Browser
3	WipEout 64	1998	Nintendo 64	Browser op smartphone + controller	Browser
4	WipEout 3	1999	PlayStation	R36S	Browser
5	WipEout Fusion	2002	PlayStation 2	Emulator Steam Deck	Emulator PC
6	WipEout Pure	2005	PSP	Emulator Steam Deck	Emulator PC
7	WipEout Pulse	2007	PSP, PlayStation 2	Emulator Steam Deck	Emulator PC
8	WipEout HD	2008	PlayStation 3	Emulator krachtige handheld-pc	PS3
9	WipEout 2048	2012	PlayStation Vita	PS Vita	Emulator PC
10	WipEout Omega Collection	2017	PlayStation 4	N.v.t.	PS5
11	WipEout Merge	2022	iOS, Android	iOS, Android	Mobiel verbonden met tv

Conclusie

Een reeks met meer dan tien delen en dertig jaar achter de rug is een reeks met gewicht.

In dit geval gaat het bovendien om eentje waarvan de productie- en gameplayniveaus erg hoog zijn, bijna altijd uitstekend en nooit onder ruim voldoende, behalve -misschien- de vreemde uitzondering die Fusion vormde.

Ook vandaag nog is het verrassend hoe sterk de esthetiek en de soundtrack van de eerste versies zijn. En hoe verslavend hun arcade-mechaniek kan zijn, vooral die van het derde deel.

Vanaf Pure werd de reeks duidelijker gedefinieerd, zonder zoveel evolutie tussen elk nieuw hoofdstuk; bovendien verschenen ze met steeds langere tussenpozen, met de twee laatste als duidelijkste voorbeeld: remasters van schepen, circuits en nummers.

In die zin is het opvallend dat er geen deel voor PS5 is uitgebracht. Misschien denkt Sony dat het publiek er niet is, maar ik denk zeker dat er een flinke groep fans is die er meteen op zou duiken.

Hoe dan ook, met tien games achter zich is er nog heel wat geschiedenis om van te genieten en het beste is dat je dat vanaf bijna elk apparaat kunt doen: smartphone, pc, console of zelfs sommige smartTV-browsers.

In veel gevallen zonder iets te installeren. Je hebt alleen een controller nodig als je de ervaring van touchscreens of het pc-toetsenbord wilt verbeteren.

Als je ermee wilt beginnen en geen eerdere ervaring met de serie hebt, pak dan de volgorde die ik in de eerste lijst geef en speel de eerste die je kunt. Dan zie je uit eerste hand waarom er, naast Mario, Zelda en Sonic, reeksen zijn met meer dan dertig jaar geschiedenis en duizenden volgers.

En natuurlijk zijn er weinig of geen reeksen die zo iconisch zijn als WipEout.

Ik laat je achter met de playlist van de volledige soundtrack op YouTube:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLogxMGHnSMnsKQ8wHpK02Kxx9qxsnGVjb

En als je het tof vindt, download dan zo de complete lijst met 147 nummers.