Supergirl is de tweede film in het nieuwe DC-universum van James Gunn en Peter Safran na Superman. En ja, hoewel ze familie zijn, verschillen hun films behoorlijk van elkaar.
De regie is in handen van Craig Gillespie, bekend van I, Tonya en Cruella. Het scenario is van Ana Nogueira. Milly Alcock, bekend van House of the Dragon, speelt de hoofdrol. Verder spelen Eve Ridley als Ruthye, Matthias Schoenaerts als Krem en Jason Momoa in een korte verschijning als Lobo, nadat hij Aquaman speelde in het vorige DC-universum.
De film verfilmt de comic Supergirl: Woman of Tomorrow, van Tom King en Bilquis Evely. Omdat ik die niet heb gelezen, weet ik niet hoe trouw de film is. In deze recensie bespreek ik hem daarom als film, niet als adaptatie.
Een aardigheidje: scenarist Nogueira had eerder al gewerkt aan een andere Supergirl-film voor Sasha Calle, de actrice uit The Flash, maar dat project verdween toen DC van koers veranderde. Deze versie heeft daar echter niets mee te maken en begon praktisch vanaf nul.
Verhaal van Supergirl
Kara Zor-El leidt een heel ander leven dan haar neef Superman. Ze drinkt, reist door de ruimte en sleept zich van bar naar bar, een gevolg van het feit dat ze de vernietiging van Krypton -inclusief haar familie- veel bewuster meemaakte dan Clark.
Haar pad kruist dat van Ruthye, een jonge vrouw die wraak wil nemen op Krem, de man die verantwoordelijk is voor de dood van haar vader. Vanaf dat moment reizen ze samen door verschillende werelden, waarbij Supergirl zeer tegen haar zin meegaat.
Een roadmovie in de ruimte, kort gezegd.
Wat werkt in Supergirl
Het beste aan de film is duidelijk Milly Alcock.
Haar Supergirl heeft persoonlijkheid en charisma en is totaal anders dan David Corenswets Superman. Ze is cynischer, impulsiever en minder idealistisch.
Laten we zeggen: als Superman de perfecte schoonzoon is, wil je Supergirl niet bij het kerstdiner hebben. Vooral omdat ze je drankkast leeg zou drinken. Nog voordat jullie aan tafel gaan.
Dit is geen vrouwelijke versie van Superman, zoals iemand die het personage niet kent of de trailer niet heeft gezien misschien zou denken. En dat is waarschijnlijk de grootste troef van de film.
Ook de toon werkt. Supergirl is luchtig, heeft een goed tempo en is vrijwel van begin tot eind vermakelijk.
Sterker nog, het personage heeft meer persoonlijkheid dan de film zelf. En dat is natuurlijk geen goed teken.
Want de film doet enorm denken aan Guardians of the Galaxy. De humor, het tempo, de personages, de reis tussen planeten en zelfs de opzet van sommige actiescènes volgen een heel vergelijkbaar patroon.
Is dat slecht? Niet per se.
Het is een formule die meestal werkt, en ook hier werkt ze. Daar staat tegenover dat de film er natuurlijk wat eigen persoonlijkheid door verliest.
De actie en CGI doen hun werk prima. Niets maakt bijzonder veel indruk, maar er zijn ook geen (d)effecten die me uit de film haalden.
Overigens is de genoemde verschijning van Lobo precies wat ze is: een leuke cameo van Jason Momoa en weinig meer. Hij is er om je eraan te herinneren dat alles deel uitmaakt van een groter universum. Veel voegt hij niet toe, maar hij stoort ook niet.
In dat opzicht hoef je niets van het nieuwe DC-universum te weten om de film te volgen, en de connecties met Superman of Lobo zijn aanwezig zonder de film te overheersen. Dat is goed opgelost: je hoeft geen huiswerk te doen voordat je de film ziet om hem te begrijpen.
Wat niet werkt
Het grootste probleem is dat Supergirl een erg vergeetbare film is.
Niet omdat hij slecht gemaakt is. Juist omdat bijna alles degelijk is uitgevoerd, terwijl er volgens mij veel meer in had gezeten.
Kara is psychologisch gebroken door wat ze op Krypton heeft meegemaakt en de film probeert haar via flashbacks diepgang te geven. Het probleem is dat die emotionele ontwikkeling nooit echt goed uit de verf komt.
Je weet dat ze een trauma heeft. Je weet waarom ze drinkt, waarom ze cynisch is en waarom ze zo met anderen omgaat. Maar de film legt het probleem beter uit dan de oorzaken.
De relatie met Ruthye is ook functioneel en weinig verrassend. Ze stuwt het verhaal vooruit en veroorzaakt veranderingen in Kara, maar volgt behoorlijk platgetreden paden.
En Krem is nog minder relevant.
Hij is de typische schurk die twee uur lang zijn functie vervult en die je waarschijnlijk kort na afloop alweer vergeet. Het zou me sterk verbazen als hij nog in een andere DC-film opduikt.
Hier was een antagonist nodig die kon opwegen tegen een veel interessantere hoofdrolspeelster.
Oordeel
Supergirl is vermakelijk, Milly Alcock is geweldig en haar versie van Kara heeft potentieel om een van de interessantste personages van het nieuwe DCU te worden.
Maar de film mist ambitie.
Met een beter uitgewerkt drama en een sterkere schurk had hier een veel memorabelere film in gezeten, met een identiteit die minder leunt op Guardians of the Galaxy.
Zoals hij is uitgebracht, kijkt hij lekker weg. En vergeet je hem net zo makkelijk.
Technische gegevens
| Veld | Gegeven |
| Titel | Supergirl |
| Jaar | 2026 |
| Speelduur | 108 minuten |
| Regisseur | Craig Gillespie |
| Scenario | Ana Nogueira |
| Gebaseerd op | Supergirl: Woman of Tomorrow, van Tom King en Bilquis Evely |
| Hoofdcast | Milly Alcock, Eve Ridley, Matthias Schoenaerts, Jason Momoa, David Krumholtz, Emily Beecham en David Corenswet |
| Genre | Actie, avontuur, sciencefiction en fantasy |
| Land | Verenigde Staten |
| Producenten | James Gunn en Peter Safran |
| Score | 3/5 |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Als je een luchtig en vermakelijk ruimteavontuur zoekt.✔️ Als je van de toon van Guardians of the Galaxy houdt.
✔️ Als je deze nieuwe versie van Supergirl wilt leren kennen.
Voor wie is dit niet
❌ Als je een diepgaand drama over Kara's trauma zoekt.❌ Als je genoeg hebt van de humoristische ruimteavonturenformule.
❌ Als je een ambitieuze superheldenfilm verwacht.
Veelgestelde vragen
Is Supergirl (2026) de moeite waard?
Ja, als je een luchtig en vermakelijk ruimteavontuur zoekt. Milly Alcock werkt uitstekend als hoofdrolspeelster, al is de film weinig ambitieus en behoorlijk vergeetbaar.
Moet je Superman zien vóór Supergirl?
Nee. De film maakt deel uit van hetzelfde DC-universum, maar het verhaal staat op zichzelf en de verbindingen met andere films zijn niet nodig om hem te begrijpen.
Werkt Milly Alcock als Supergirl?
Ja. Ze is duidelijk het beste aan de film. Haar Kara is charismatisch, cynisch, impulsief en behoorlijk anders dan David Corenswets Superman.
Lijkt Supergirl op Guardians of the Galaxy?
Heel erg. De humor, het tempo, de reis door verschillende werelden en sommige actiescènes doen sterk denken aan Guardians of the Galaxy. De formule werkt en maakt de film vermakelijk, maar haalt ook wat persoonlijkheid weg.
Wie is Lobo in Supergirl?
Lobo is een personage uit het DC-universum, hier gespeeld door Jason Momoa. Zijn verschijning is vooral een leuke, anekdotische cameo met weinig gewicht in het hoofdverhaal.
Speelt Jason Momoa nog steeds Aquaman?
Niet in dit nieuwe DC-universum. Nadat Jason Momoa Aquaman speelde in de vorige filmcontinuïteit, verschijnt hij hier als Lobo.
Is Supergirl gebaseerd op een comic?
Ja. De film is gebaseerd op Supergirl: Woman of Tomorrow, geschreven door Tom King en geïllustreerd door Bilquis Evely. Deze recensie vergelijkt beide werken niet rechtstreeks, omdat ik de comic niet heb gelezen.
Is Supergirl heel anders dan Superman?
Ja. Kara is veel cynischer en impulsiever en getekend door het trauma dat ze de vernietiging van Krypton bewust heeft meegemaakt. De film toont een veel minder voorbeeldige heldin dan Superman.
Is de schurk van Supergirl goed?
Krem vervult zijn functie, maar blijft nauwelijks hangen. Hij is een van de zwakste punten van de film en laat na afloop nauwelijks een gevoel van dreiging achter.
Maakt Supergirl deel uit van het nieuwe DCU?
Ja. Het is een van de films uit het nieuwe filmuniversum van James Gunn en Peter Safran, maar hij is prima te volgen zonder de rest te kennen.
Welke score krijgt Supergirl?
Ik geef hem een 3/5. Hij is vermakelijk en heeft een sterke hoofdrolspeelster, maar mist persoonlijkheid, ambitie, overtuigender drama en een betere schurk.
Geef een reactie