De goddelijke komedie van Oscar Wilde is een goede strip, ambitieus en anders. En dat laatste moet vanaf het begin worden gezegd, zodat we ons niet vergissen, want we hebben niet te maken met een gebruikelijke biografie, noch met een strip die het leven van de schrijver van geboorte tot graf wil doornemen met orde, netheid en chronologische gehoorzaamheid.
Javier de Isusi richt zich op het einde. Op de gevallen, verslagen, geruïneerde, zieke en verbannen Wilde, teruggebracht tot een schaduw van wat hij ooit was.
Of misschien niet helemaal een schaduw, want een van de sterkste kanten van de strip is dat hij laat zien dat er zelfs in de ruïne nog glans zat in die wonderlijke geest.
Het interessantste is dathet werk de moeite waard is, zelfs als je Oscar Wilde niet zo goed kent en zelfs als je zijn literatuur niet kent of er niet bepaald fan van bent.
Natuurlijk vang je meer lagen op naarmate je meer over de figuur weet. Maar de strip werkt niet alleen door de aantrekkingskracht van het literaire icoon; hij werkt omdat hij zijn figuur menselijk maakt, door zijn deugden -die hij in die tijd nog had- en vooral zijn gebreken te tonen.
Sterker nog, hij concentreert zich er zo sterk op dat je je soms afvraagt waarom zijn vrienden zoveel van hem houden.
Isusi wil niet dat je Wilde bewondert, maar dat je naar hem kijkt en hem begrijpt: iemand briljant, maar ook afhankelijk, gekwetst, tegenstrijdig en niet in staat om afstand te nemen van wat hem pijn doet.
Índice de Contenidos del Artículo
- Dante, theater en maskers
- Het beste van De goddelijke komedie van Oscar Wilde
- Het zwakste aan De goddelijke komedie van Oscar Wilde
- Oordeel
- Gegevensblad van De goddelijke komedie van Oscar Wilde
- Veelgestelde vragen
- Waar gaat De goddelijke komedie van Oscar Wilde over?
- Is De goddelijke komedie van Oscar Wilde een biografie?
- Moet je Oscar Wilde kennen om de strip te lezen?
- Is het een lichte strip?
- Wat is het beste aan De goddelijke komedie van Oscar Wilde?
- Wat is het zwakste aan De goddelijke komedie van Oscar Wilde?
Dante, theater en maskers
De titel staat er niet alleen omdat hij goed klinkt, al doet hij dat ook. De verwijzing naar Dantes Goddelijke Komedie werkt als de spirituele structuur van het werk: afdaling, schuld, straf, herinnering, mogelijke verlossing.
Maar het mooie is dat je niet elke verwijzing hoeft te volgen om van de strip te genieten. Helemaal niet. Als je ze ziet, voegen ze iets toe. Als je ze mist, blijft het verhaal interessant.
Het werk heeft literaire ambitie, maar blijft er niet in vastzitten. Het idee van theater, van het leven als voorstelling en van het masker als vorm van overleven past heel goed bij Wilde.
Bovendien gebruikt het werk interviews en getuigenissen om het personage van buitenaf te reconstrueren.
Dat geeft het variatie en laat Wilde verschijnen als iemand die door vele blikken is gevormd, niet alleen door de zijne.

Het beste van De goddelijke komedie van Oscar Wilde
Het beste is dat de auteur een eigen blik heeft. Dit is geen opdracht om een dossier af te werken, maar een werk waarin veel van binnenuit op tafel wordt gelegd.
Isusi vertelt niet “het leven van Oscar Wilde”, maar een heel concreet deel van dat leven. En hij maakt er een reflectie van over de val, de identiteit, het verlangen, de schuld en de behoefte aan genegenheid.
Ook erg goed is de manier waarop hij Wilde portretteert. Zoals ik eerder zei, maakt hij geen perfecte martelaar van hem. Hij toont hem op een moment van fysieke, morele en emotionele aftakeling, maar zonder hem te reduceren tot een karikatuur van zichzelf.
Er zijn scènes waarin die mengeling van tederheid en vernietiging heel goed voelbaar is. Vooral één met een jong nevenpersonage dat de deugden en gebreken van de protagonist vrij goed samenvat: Wilde kan zorgzaam, gul en diep menselijk zijn, maar ook iemand die niet in staat is zich los te maken van verlangen, afhankelijkheid en zijn eigen aard.
Het is een kleine scène binnen een groot werk, maar ze heeft kracht en blijft je bij.
De tekeningen zijn een andere grote troef. Javier de Isusi werkt met een expressieve, mooie stijl die zeer goed past bij wat hij vertelt.
De aquarel geeft het een artistieke toets die perfect aansluit bij het karakter van het werk. Bovendien is de tekening er niet om te pronken, maar om de tekst en de val van het personage te begeleiden .
Hier maakt het visuele deel uit van dezelfde wereld; het is melancholisch, elegant en verraadt een kwetsbaarheid die lijkt op die van de protagonist.
Tot slot moet ik de ambitie van het werk benadrukken.
Niet alle strips hoeven zo hoog te mikken, maar wanneer er een dat doet en erin slaagt niet te bezwijken onder alles wat hij wil samenbrengen, dan moet je dat erkennen.
De goddelijke komedie van Oscar Wilde wil meer zijn dan een geïllustreerde biografie, door zich te richten op de val van de mythe en die te combineren met een laag symboliek erachter.
Het lijkt veel om te dragen, en dat is het ook, maar Javier de Isusi komt heel behoorlijk uit de knoop.

Het zwakste aan De goddelijke komedie van Oscar Wilde
Het zwakste zit voor mij misschien in de chronologische structuur. Niet omdat die op zichzelf slecht is, maar omdat ik niet zeker weet of ze beter werkt dan een meer traditionele volgorde.
De tijdsprongen hebben duidelijk een bedoeling. Ze proberen Wilde te reconstrueren via fragmenten, herinneringen en getuigenissen. Het probleem is dat die keuze er soms voor zorgt dat de tijdlijn niet helder te volgen is.
Het breekt de lectuur niet, want de strip leest vrij gemakkelijk ondanks zijn lengte en ambitie, maar hij zorgt wel voor wat extra wrijving.
Iets soortgelijks gebeurt met de interviews. Als middel werken ze goed. Ze helpen zelfs sterk om Wilde vanuit verschillende perspectieven te karakteriseren. Maar op sommige momenten is het lastig om meteen te herkennen wie er spreekt.
Deels door de optocht van personages zelf, en deels door de tekeningen, die weliswaar erg mooi en expressief zijn, maar het niet altijd makkelijk maken om alle nevenfiguren meteen te identificeren.
Het zijn geen ernstige problemen, maar ze zijn er wel.
Het laatste bezwaar is persoonlijker en gaat niet echt over het werk zelf: tijdens het lezen miste ik dat ik wat meer te weten kwam over Wildes jaren van glorie.
Ik begrijp dat dit niet het doel van het werk was, aangezien Isusi zich wil concentreren op het einde, op die Wilde na het proces, de gevangenis en de symbolische verstoting door de samenleving die hem eerder had gevierd. Toch bleef ik achter met de wens om te zien hoe de grote Wilde was.
Oordeel
De goddelijke komedie van Oscar Wilde is een geweldige lectuur als je geïnteresseerd bent in volwassen strips, literaire biografie of verhalen over briljante mensen en hun val, maar hij werkt ook als je gewoon een ambitieus, anders en visueel verzorgd werk wilt lezen.
Het is geen lichte strip, al leest hij beter dan je op basis van zijn omvang en het soort verhaal zou denken. Het is ook geen perfect werk, maar zijn sterke punten wegen zwaarder.
Hij werkt heel goed als portret van een fase van Wilde, in zijn tekeningen, in zijn ambitie en in dat idee om naar een genie te kijken niet wanneer iedereen hem toejuicht, maar wanneer er bijna niemand meer om hem heen is om hem te dragen.
En daar vindt het werk zijn grootste onderscheid: niet in uitleggen waarom Oscar Wilde belangrijk was -dat doet de Literatuurgeschiedenis al-, maar in wat er overblijft van de persoon achter een belangrijk personage wanneer de wereld, bijna volledig, heeft besloten hem te censureren.
Gegevensblad van De goddelijke komedie van Oscar Wilde
| Veld | Gegeven |
|---|---|
| Titel | De goddelijke komedie van Oscar Wilde |
| Auteur | Javier de Isusi |
| Uitgeverij | Astiberri |
| Jaar | 2019 |
| Pagina’s | 376 |
| Formaat | Hardcover, kleur |
| Genre | Drama, biografie |
| ISBN | 978-84-17575-02-1 |
| Prijs | Spaanse Nationale Stripprijs 2020 |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Voor lezers die geïnteresseerd zijn in Oscar Wilde, ook als ze geen experts zijn in zijn werk.✔️ Voor wie houdt van volwassen, biografische strips met literaire ambitie.
✔️ Voor wie een rustig, visueel mooi en emotioneel dicht werk zoekt.
Voor wie is dit niet
❌ Voor wie een volledige biografie van Oscar Wilde zoekt vanaf zijn jaren van glorie.❌ Voor wie een helder en chronologisch geordend verhaal nodig heeft.
❌ Voor wie actie, hoog tempo of een conventioneler verhaal zoekt.
Veelgestelde vragen
Waar gaat De goddelijke komedie van Oscar Wilde over?
De goddelijke komedie van Oscar Wilde vertelt over de laatste jaren van Oscar Wilde na zijn publieke val, zijn tijd in de gevangenis, de ballingschap en zijn laatste leven in Parijs. Het is geen volledige biografie, maar een portret van zijn laatste levensfase.
Is De goddelijke komedie van Oscar Wilde een biografie?
Ja, maar geen conventionele biografie. Javier de Isusi gebruikt literaire middelen, interviews, tijdsprongen en een door Dante geïnspireerde structuur om Wildes laatste jaren emotioneel te reconstrueren.
Moet je Oscar Wilde kennen om de strip te lezen?
Nee. Wilde kennen helpt om meer nuances te zien, maar het werk is te begrijpen en te genieten, ook als je geen bijzondere band hebt met zijn literatuur.
Is het een lichte strip?
Niet echt. Het is een omvangrijk, ambitieus werk met een duidelijke literaire lading. Toch leest het makkelijker dan zijn grootte en het soort verhaal dat het vertelt zouden doen vermoeden.
Wat is het beste aan De goddelijke komedie van Oscar Wilde?
Het beste is de manier waarop het Wilde menselijk maakt, Javier de Isusi’s expressieve tekeningen, het gebruik van aquarel en de ambitie van een werk dat geen genoegen neemt met een geïllustreerde biografie.
Wat is het zwakste aan De goddelijke komedie van Oscar Wilde?
Het zwakste is dat de tijdlijn soms moeilijk te volgen is en dat sommige personages in de interviews niet meteen herkenbaar zijn. Ook mis je iets meer van Wildes jaren van glorie.

Geef een reactie