Przy budżecie wynoszącym około 75 milionów dolarów nowy Resident Evil , którego reżyserem jest Zach Cregger , zarobił już ponad 401 milionów dolarów na całym świecie. Całkiem nieźle jak na serię, która zwłaszcza w kinie zaliczyła wiele potknięć, a jej ostatnie aktorskie adaptacje nie zdołały przekonać widzów.
Co ciekawe, tym razem twórcy trafili w dziesiątkę właśnie dlatego, że odeszli od tego, czego wielu z nas oczekiwało po filmie z tej serii.
A to dlatego, że Resident Evil to dobry film. Wciągający, odmienny od poprzednich i łączący horror, akcję oraz humor w sposób, który działa znacznie lepiej, niż sugerowałoby to dziwne połączenie.
Bo humoru, prawdziwego humoru, nie było w żadnej z gier tej serii. Ani w poprzednich filmach (prawie wcale). Ani w serialu Netflixa.
Tutaj jest.
Dlatego przed seansem warto wiedzieć, na co się piszesz, bo może to być coś zupełnie innego, niż oczekujesz od ekranizacji gier Capcomu.
Fabuła Resident Evil
Film opowiada o Bryanie, niezwykle sumiennym kurierze dostarczającym przesyłki medyczne. W tej roli występuje Austin Abrams . Podczas nocnej dostawy Bryan trafia do Raccoon City.
Rutynowe zlecenie zamienia się w koszmar, gdy Bryan trafia w sam środek epidemii. W mieście panuje chaos, a na każdym kroku czyhają potwory, w tym mniej znane stworzenia.
Od tej chwili powinien myśleć wyłącznie o przetrwaniu nocy, która z minuty na minutę staje się coraz trudniejsza. On jednak uparcie próbuje dokończyć dostawę.
Punkt wyjścia jest prosty i w zupełności wystarcza. Film składa się z kolejnych prób przetrwania, chwil napięcia i scen akcji, a pomiędzy nimi jest sporo humoru.
Inny Resident Evil, ale świetnie oddający klimat gry
Zach Cregger postawił na poboczną historię osadzoną w uniwersum Resident Evil, zamiast po raz kolejny sięgać po głównych bohaterów i najważniejsze wydarzenia z gier.
To trafne podejście, bo świat tej marki jest wystarczająco rozbudowany, by opowiadać inne historie i pokazywać odmienne sytuacje bez nieustannego wprowadzania Leona, Claire czy innych znanych postaci.
Co więcej, są chwile, kiedy naprawdę można się poczuć jak w grze Resident Evil..
Nie tyle dzięki konkretnym nawiązaniom, ile sposobowi, w jaki następują po sobie wydarzenia, lokacjom przemierzanym przez bohatera, perspektywie pierwszoosobowej, ograniczonej amunicji i nieustannemu wrażeniu, że każde nowe miejsce oznacza kolejne wyzwanie.
Każdy, kto grał w tę serię, natychmiast rozpozna to uczucie. Oddanie go bez odtwarzania fabuły którejś z gier jest niemałym osiągnięciem.

Humor, gore i znakomite tempo
Jedną z największych zalet filmu jest tempo. Trwa około półtorej godziny, przechodzi prosto do sedna i niemal nie daje chwili wytchnienia.
Ogromnie pomaga w tym humor, którego jest znacznie więcej, niż prawdopodobnie spodziewasz się po filmie zatytułowanym Resident Evil. Moim zdaniem to bardzo inteligentna decyzja.
Z jednej strony rozładowuje napięcie i sprawia, że opowieść płynie swobodnie. Z drugiej pokazuje, że nie trzeba wszystkiego, co się dzieje, traktować śmiertelnie poważnie.
Ponadto łagodzi wrażenie wywołane przemocą, przez co niektóre wyjątkowo krwawe momenty szokują znacznie mniej, niż gdyby te same sceny znalazły się w klasycznym horrorze.
Jeśli więc szukasz czystego, bezkompromisowego horroru — gatunku najmocniej kojarzonego z serią — obrana droga może cię zaskoczyć. Owszem, są potwory, napięcie, krew i mnóstwo gore, ale ton sprawia, że nawet najbardziej brutalne chwile mają w sobie coś zabawnego.
Efekty specjalne są też całkiem dobrze wykonane, a stworzenia wyglądają przekonująco w ramach przyjętej konwencji.
Ogromnym atutem filmu jest Austin Abrams, znakomity w roli Bryana. Daleko mu do typowego bohatera kina akcji. Boi się, traci orientację, raz po raz coś knoci i robi, co może, żeby przeżyć.
Aktor nadaje mu odpowiednią dozę komizmu, nie zmieniając go w karykaturę, co ma kluczowe znaczenie dla tonu filmu.
Widać tu rękę Zacha Creggera, który pokazał już, jak dobrze czuje się w tym gatunku, kręcąc film Zniknięcia, kolejną produkcją, którą uważałem za naprawdę udaną. Także tutaj świetnie radzi sobie z napięciem, nagłymi straszakami i zmianami tonu.
Nie wszystko jednak działa równie dobrze.
Niektóre decyzje Bryana sprawiają, że jeszcze trudniej uwierzyć w to, co dzieje się na ekranie. Błędy ze strachu czy zdenerwowania da się zrozumieć. Niektórych jego wyborów nie sposób jednak wytłumaczyć.
To nie jest największy problem, bo tempo szybko wciąga w kolejną sytuację, ale na moment potrafi wyrwać z opowieści.

Podsumowanie: Resident Evil zdecydowanie wart obejrzenia
Resident Evil nie jest arcydziełem, ale zapewnia świetną rozrywkę, ma fenomenalne tempo, nietypowego i udanego bohatera, dobre efekty oraz humor nadający mu zupełnie inny charakter niż poprzednim filmom.
Podoba mi się też, że twórcy znaleźli własne miejsce w serii, zamiast uparcie ponownie ekranizować główną historię. I choć niektóre decyzje scenariuszowe trudno przełknąć, prawda jest taka, że półtorej godziny mija błyskawicznie..
Jeśli masz ochotę na dobrą zabawę wśród potworów, straszaków i dość absurdalnych sytuacji, daj mu szansę. Warto.
Największe zalety
- Tempo: szalone, konkretne i ani przez chwilę nużące.
- Humor: świetnie współgra z akcją i sprawia, że film ogląda się jeszcze przyjemniej.
- Austin Abrams: dźwiga opowieść przekonującą i zabawną kreacją.
- Klimat gry: film odtwarza doskonale rozpoznawalne momenty z Resident Evil bez bezpośredniego przenoszenia fabuły gier.
- Efekty i stworzenia: dobry poziom techniczny i sporo gore, choć złagodzonego humorem.
Największe wady
- Niektóre decyzje bohatera: część sytuacji jest po prostu zbyt niewiarygodna.
Dane techniczne Resident Evil (2026)
| Pozycja | Informacje |
| Tytuł oryginalny | Resident Evil |
| Rok | 2026 |
| Reżyser | Zach Cregger |
| Scenariusz | Zach Cregger i Shay Hatten |
| Obsada | Austin Abrams, Paul Walter Hauser, Zach Cherry, Kali Reis i Johnno Wilson |
| Gatunek | Horror, akcja, survival, czarny humor |
| Czas trwania | 93 minuty |
| Premiera w Hiszpanii | wrzesień 2026 |
| Kraje | Stany Zjednoczone i Niemcy |
| Dystrybutor | Sony Pictures |
| Budżet | 75 milionów dolarów |
| Światowe wpływy z kin | 401,1 miliona dolarów (stan na listopad 2026) |
| Kategoria wiekowa w Hiszpanii | Niezalecany dla osób poniżej 16 lat |
Ocena
Dla kogo
✔️ Dla osób szukających nieskomplikowanej rozrywki: akcja, potwory i tempo, które nie pozwala się nudzić.✔️ Dla fanów gier Resident Evil: zwłaszcza jeśli chcesz poznać inne historie z tego uniwersum.
✔️ Dla lubiących horror z czarnym humorem: jest przemoc i gore, ale też wiele zabawnych sytuacji.
✔️ Dla fanów Zacha Creggera: jeśli podobały ci się Zniknięcia, znajdziesz tu jego talent do łączenia napięcia z humorem.
Dla kogo nie
❌ Dla oczekujących wiernej ekranizacji gier: nie znajdziesz tu odtworzenia głównych fabuł ani znanych bohaterów.❌ Dla szukających poważnego, niepokojącego horroru: humor mocno osłabia napięcie i poczucie zagrożenia.
❌ Dla nielubiących dosłownej przemocy: mimo lekkiego tonu są krew, groteskowe stworzenia i dużo gore.
Najczęstsze pytania
Czy warto obejrzeć Resident Evil (2026)?
Tak. To bardzo wciągający film z akcją, humorem, dobrymi efektami i świetnym tempem. Polecam zwłaszcza wtedy, gdy masz ochotę dobrze się bawić i nie oczekujesz szczególnie głębokiej historii.
Czy film opiera się na konkretnej grze?
Nie. Opowiada oryginalną historię ze świata Resident Evil, niezwiązaną z głównymi bohaterami i wydarzeniami gier, choć znakomicie oddaje część charakterystycznych wrażeń.
Czy Resident Evil (2026) jest straszny?
Są potwory, straszaki, brutalne sceny i sporo gore, ale humor jest tak wszechobecny, że osłabia efekt grozy. Film bardziej bawi, niż przeraża.
Czy trzeba znać gry, aby zrozumieć film?
Nie. Historia jest samodzielna i bez problemu można ją śledzić bez znajomości serii. Jeśli jednak grałeś w Resident Evil, rozpoznasz wiele znajomych sytuacji i wrażeń.
Ile trwa Resident Evil (2026)?
Około 93 minut. Tempo jest bardzo szybkie i niemal nie pozwala złapać oddechu.
Kto wyreżyserował Resident Evil (2026)?
Zach Cregger, reżyser filmów Barbarzyńcy i Zniknięcia. Jego doświadczenie w kinie grozy widać zwłaszcza w budowaniu napięcia, dawkowaniu humoru i wykorzystywaniu nagłych straszaków.

Dodaj komentarz