Ridley Scott keert terug naar sciencefiction — met meer fictie dan wetenschap — met The Dog Stars, een postapocalyptische film gebaseerd op de gelijknamige roman van Peter Heller . Eerlijk gezegd beviel de film me veel beter dan ik na het lezen van enkele recensies had verwacht.
Ik heb het boek niet gelezen, dus ik kan niet zeggen of het een goede verfilming is. Wat ik wel kan beoordelen, is de film zelf, en die vind ik aan te raden: prachtige cinematografie, goede personages en een veel optimistischere toon dan gebruikelijk in dit soort verhalen.
Toch heeft de film twee problemen, allebei behoorlijk groot. Daardoor stijgt hij niet tot grotere hoogten.
Een verhaal dat aan veel te veel films en series doet denken
Het verhaal volgt Hig (Jacob Elordi), een monteur en piloot van kleine vliegtuigen die een pandemie heeft overleefd die een groot deel van de mensheid heeft uitgeroeid. Hij leeft verscholen bij Bangley (Josh Brolin), een voormalige militair met wie hij een min of meer veilige routine heeft opgebouwd in een wereld waarin iedereen die aan de horizon verschijnt, de facto een bedreiging vormt..
Een radiobericht wekt echter zijn nieuwsgierigheid en doet hem zich afvragen of er meer bestaat dan alleen dagelijks overleven.
Tot zover een uitgangspunt dat interessant genoeg is, maar bepaald niet origineel. Tijdens het kijken kun je onmogelijk niet aan vergelijkbare verhalen denken.
Misschien is de duidelijkste vergelijking wel The Last of Us. De grieppandemie vervangt de schimmel, maar opnieuw zien we groepen overlevenden, bendes die roven en moorden, afgezonderde gemeenschappen en een wereld waarin mensen veel gevaarlijker kunnen zijn dan de ziekte zelf.
Zelfs de muziek deed me sterk aan die van de serie denken, zowel qua klank als de manier waarop die de rustigere momenten begeleidt.
Er zit ook een vleugje The Walking Dead in — bij bepaalde situaties begrijp je wel wat ik bedoel — en sommige vijanden, met hun kaalgeschoren hoofden en tatoeages, lijken rechtstreeks uit Mad Max te komen. Zelfs enkele actiescènes met het vliegtuigje zouden zo in die filmreeks passen.
Ten slotte doen de situatie en de hond die de hoofdpersoon vergezelt en beschermt — hoewel dit tijdens de openingsscènes mijn eerste associatie was — denken aan I Am Legend..
Zoals ik al zei: de film is opgebouwd uit allerlei elementen die we eerder hebben gezien. Maar dat hoeft volgens mij niet per se slecht te zijn. Het probleem zou zijn als ze slecht werden gebruikt, en hier zet Ridley Scott ze in voor een behoorlijk vermakelijk verhaal zonder grootse pretenties.
Wat wel opvalt, is dat de film erg voorspelbaar is. Als je al jaren verhalen over overlevenden na het einde van de wereld kijkt, zul je waarschijnlijk flink wat gebeurtenissen zien aankomen.
Prachtige beelden en indrukwekkende vliegscènes
Vooral visueel vond ik de film echt goed. Zoals altijd bij Ridley.
De buitenopnamen zijn schitterend, met natuurlijke landschappen die het gevoel oproepen van een verlaten wereld waarin de natuur terrein terugwint.
Er zijn veel mooie shots, maar mijn favorieten zijn de vliegscènes met de Cessna. Het vliegtuigje speelt een grote rol en Scott benut de visuele mogelijkheden ervan uitstekend.
De vluchten boven bergen, bossen en enorme vrijwel onbewoonde vlakten zijn een waar genot. Bovendien laten ze het contrast zien tussen de schoonheid van het landschap en de verschrikkelijke situatie waarin de personages verkeren.
Ook de actiescènes bevielen me. Ze zijn goed gefilmd, geloofwaardig binnen de wereld van de film en spannend genoeg.
Gelukkig draait het bovendien niet alleen om schietpartijen en achtervolgingen. Er is ruimte voor stilte, om de personages te observeren en van de omgeving te genieten.
Sterker nog, juist dat andere tempo is een van de dingen die ik het leukst vond. The Dog Stars heeft niet zo'n haast om bij de volgende spectaculaire scène te komen als veel andere films in het genre. Dat onderscheidt hem van de eerder genoemde voorbeelden.
Goede personages, al missen ze wat diepgang
Jacob Elordi overtuigt als Hig, een hoofdpersoon die door verlies is getekend maar nog steeds nieuwsgierig is naar de wereld en naar de mogelijkheid iets waardevols te vinden. Zijn blikken en stiltes zeggen veel zonder dat er woorden nodig zijn.
Ook Josh Brolin als Bangley, zijn metgezel in de strijd om te overleven, vond ik goed. Hij gaat heel anders met de apocalyps om dan Hig, en dat verschil maakt hun relatie verre van idyllisch en juist interessant.
De rest van de cast doet het prima, al denk ik dat de film meer tijd had mogen besteden aan bepaalde personages. Vooral aan Pops, de vader van de vrouwelijke hoofdpersoon, gespeeld door Guy Pearce. Het personage heeft potentie, maar blijft onderontwikkeld.
Al met al krijg je het gevoel dat de personages meer werken dankzij het spel van de acteurs dan dankzij de diepgang van het scenario.
Aan de andere kant is er iets wat de film onderscheidt: zijn optimistische toon, vooral belichaamd door Hig en in mindere mate door Cima, de jonge vrouw gespeeld door Margaret Qualley..
Natuurlijk laat de film ook zien hoe ellendig mensen kunnen worden wanneer sociale regels verdwijnen en geweld, plunderingen en akelige figuren aan de orde van de dag zijn. Toch blijft er ruimte voor hoop.
Het andere probleem: waar blijft die grote finale?
Tot hier gaat het allemaal best goed. Een vermakelijk verhaal, schitterende beelden, goede personages en geslaagde actiescènes. Voorspelbaar en afgeleid van andere werken, maar goed.
Maar dan komt het einde.
En begint de aftiteling.
En ik dacht alleen maar: 'Was dat het?'
Dat is voor mij het grootste probleem van The Dog Stars..
Niet dat het einde slecht verteld is. Het punt is dat de film me had voorbereid op iets groters dan hij uiteindelijk waarmaakt..
Ik miste een laatste grote veldslag, een memorabele confrontatie, een heldhaftig offer of gewoon een scène die het verhaal krachtiger afrondt. Iets waardoor je van de bank opstaat met het gevoel een geweldige finale te hebben gezien.
En dat vind ik extra frustrerend omdat we het over Ridley Scott hebben, de regisseur van Gladiator en Alien. Een man die precies weet hoe hij spectaculaire eindes moet opbouwen en ze de nodige kracht moet geven.
Hier laat hij zien dat hij nog steeds een uitstekend gevoel voor actie heeft, maar de film als geheel mist epiek. In elk geval de epiek waardoor je je een film later nog herinnert. Zonder die kwaliteit blijft het gevoel over dat hij geruisloos voorbij zal gaan.
Ik weet niet of de roman hetzelfde eindigt of het anders vertelt, maar het filmeinde liet me koud.
Conclusie: een goede film die pit mist
The Dog Stars vind ik veel beter dan sommige recensies doen vermoeden..
De film heeft uitstekende cinematografie, prachtige vliegscènes, interessante personages, een ander tempo dan veel apocalyptische films en een toon die laat voelen dat er nog redenen zijn om door te gaan.
De tekortkomingen zijn ook duidelijk: hij is voorspelbaar, gebruikt te veel bekende elementen en sommige personages hadden beter uitgewerkt kunnen worden. Maar het zwaarst weegt voor mij het einde. Na het opbouwen van die hele wereld verdiende de conclusie veel meer kracht.
En dat is jammer, want Ridley Scott had alle ingrediënten in huis. Hij had alleen wat meer pit moeten toevoegen.
Het beste van The Dog Stars
- De cinematografie, de landschappen en de prachtige beelden van de Cessna.
- De goed gefilmde, spannende actiescènes.
- De optimistischere toon dan bij vergelijkbare verhalen.
- Het rustige tempo dat ruimte biedt voor de personages en de omgeving.
Het slechtste van The Dog Stars
- Een te voorspelbaar verhaal met veel bekende elementen.
- Sommige personages verdienen meer ontwikkeling, vooral de rol van Guy Pearce.
- Een einde dat kracht en een laatste memorabele scène mist.
The Dog Stars: filmgegevens
| Kenmerk | Informatie |
| Originele titel | The Dog Stars |
| Titel in Spanje | La constelación del perro |
| Regisseur | Ridley Scott |
| Scenario | Mark L. Smith |
| Gebaseerd op | De roman van Peter Heller |
| Jaar | 2026 |
| Première in Spanje | 26 augustus 2026 |
| Speelduur | 118 minuten |
| Genre | Postapocalyptische thriller, sciencefiction en drama |
| Cast | Jacob Elordi, Josh Brolin, Margaret Qualley, Guy Pearce, Benedict Wong en Allison Janney |
| Productie | 20th Century Studios |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Voor liefhebbers van postapocalyptische films en series zoals The Last of Us of The Walking Dead.✔️ Voor wie mooie cinematografie en natuurlijke landschappen waardeert.
✔️ Voor wie houdt van een rustiger tempo zonder voortdurend actie.
Voor wie is dit niet
❌ Voor wie een originele film zoekt.❌ Voor wie niet tegen voorspelbare verhalen kan.
Veelgestelde vragen
Waar gaat The Dog Stars over?
De film vertelt het verhaal van Hig, een piloot die een verwoestende pandemie heeft overleefd en een gevaarlijke wereld verkent op zoek naar andere overlevenden en nieuwe hoop.
Is The Dog Stars gebaseerd op een boek?
Ja. Het is een verfilming van The Dog Stars, de roman van Peter Heller die oorspronkelijk in 2012 verscheen.
Wie regisseerde The Dog Stars?
Ridley Scott, regisseur van films als Alien, Blade Runner en Gladiator.
Is The Dog Stars de moeite waard?
Ja. De film heeft prachtige cinematografie, goede personages en een hoopvolle toon, al is hij voorspelbaar en had het einde krachtiger mogen zijn.
Lijkt The Dog Stars op The Last of Us?
Ja, ze delen elementen als de pandemie, overlevenden en gewelddadige bendes. Ook zijn er overeenkomsten met The Walking Dead, Mad Max en I Am Legend.
Heeft The Dog Stars een goed einde?
Het slot past bij de toon van de film, maar persoonlijk miste ik een laatste, epischere en krachtigere scène.
Geef een reactie