My Favorite Thing Is Monsters Book Two is een goede strip. Sterker nog: een heel goede. Echt heel goed. Maar hij komt na een eerste deel dat voor mij een meesterwerk was, en daardoor is het onmogelijk om hem eerlijk en los daarvan te beoordelen.
Toen ik de recensie schreef over My Favorite Thing Is Monsters Book One, was mijn belangrijkste idee dat het niet alleen als strip werkte. Het was ook een kunstobject, een soort schrift op steroïden, een werk dat niet is gemaakt om alleen van links naar rechts gelezen te worden, maar om elke pagina te verkennen.
Het eerste deel had veel verrassing en ontdekking in zich. Niet alleen door het tekenwerk, dat geweldig was, maar door het gevoel dat je tegenover een vreemd object stond: half dagboek, half strip, half kunsttentoonstelling op papier.
Een werk dat je niet alleen vroeg om een verhaal te volgen, maar om stil te staan bij hoe het verteld was, hoe het getekend was, en waarin elke pagina gemaakt leek vanuit een diepe en persoonlijke plek.
Índice de Contenidos del Artículo
Snelle mening over My Favorite Thing Is Monsters Book Two
In dit tweede deel blijft een groot deel daarvan werken: Emil Ferris behoudt haar stijl, haar dichtheid, haar manier om monsters, trauma, identiteit, familie en schoonheid te mengen vuile.
Het verschil is dat je al gewaarschuwd aankomt. Je weet min of meer wat voor ervaring je gaat vinden en, hoewel het resultaat nog steeds heel krachtig is, kan de impact niet dezelfde zijn.
Ik zeg dit niet als verwijt. Het is onmogelijk om te raken zoals deel 1 dat deed toen je er voor het eerst mee te maken kreeg.
Dit tweede deel staat nog altijd ver boven het gemiddelde, maar het leek mij minder afgerond, minder verrassend en iets onregelmatiger dan het vorige.
Maar toch, om het vanaf nu duidelijk te maken, als je het eerste deel goed vond, moet je dit lezen.
Dat gezegd hebbende leek het mij een minder evenwichtige strip dan de vorige: tijdens het lezen was ik vaak gefascineerd door wat ik zag (hoe kan het ook anders), maar niet altijd even gegrepen door wat hij me vertelde.
Hier blijft het visuele deel enorm veel kracht geven en elke pagina is een verrassing, maar de vertelling weegt zwaarder, waaiert meer uit en “vertelt minder” dan in het vorige deel.
Dat is geen ernstig probleem, want het werk behoudt een zeer sterke identiteit, maar het markeert wel het verschil tussen “dit is heel goed” en “dit is een meesterwerk”.
Misschien maakt het verrassingseffect van het eerste deel het verschil, terwijl je hier de taal al kent en weet dat je balpentekeningen, dichte pagina’s, verwijzingen naar klassieke horror, monsters als toevlucht en bedreiging, en een hoofdpersoon zult tegenkomen die de wereld bekijkt vanuit een plek waar onschuld, angst, verlangen en woede samenkomen.
Het blijft een zeer goede strip en anders dan alles wat momenteel verschijnt; het punt is dat hij met zichzelf wordt vergeleken en daar verliest.
Al is het niet met veel.
Waar My Favorite Thing Is Monsters Book Two over gaat
Zonder spoilers, My Favorite Thing Is Monsters Book Two zet het verhaal voort van Karen Reyes en haar manier om de wereld te begrijpen via tekenen, monsters, mysterie en familiewonden.
Karen blijft onderzoeken, herinneren, verbeelden en reconstrueren wat er om haar heen gebeurt. De strip behoudt het gewicht van personages als Deeze en de Silverbergs, en beweegt zich opnieuw door het Chicago van eind jaren zestig.
Maar het belangrijkste is niet alleen “wat er gebeurt”.
Het verhaal gaat vooruit, maar doet dat via associaties, herinneringen, tekeningen, obsessies, angsten en fragmenten. Alsof Karen de wereld niet ordelijk kan vertellen omdat de wereld haar ook niet zo is aangeboden.
Ferris vereenvoudigt niet, maakt niets lichter en lijkt er niet erg in geïnteresseerd om het je makkelijk te maken. Kortom, zoals in het vorige deel.
Moet je My Favorite Thing Is Monsters Book One eerst lezen?
Ja.
Ik zou onder geen beding beginnen met My Favorite Thing Is Monsters Book Two . Je kunt dingen begrijpen, natuurlijk, maar je zou een groot deel van het emotionele, visuele en narratieve gewicht van het werk missen.
Dit tweede deel werkt als een directe voortzetting. Als je hier meteen instapt, mis je de helft van de reis.
De aanbeveling is dus eenvoudig: lees eerst deel 1 voordat je hieraan begint. En als je dat al een tijd geleden hebt gelezen, is het misschien geen slecht idee om het nog even op te frissen voordat je dit oppakt.
Het beste van My Favorite Thing Is Monsters Book Two
Er zijn eerlijk gezegd meerdere dingen. Daarom is het een werk dat ik altijd zal aanbevelen, vooral hierom.
Het tekenwerk van Emil Ferris blijft overdonderend
Hier valt weinig over te discussiëren: Emil Ferris blijft tekenen alsof ze alle tijd van de wereld heeft om elke pagina af te maken. Deze strip is, visueel gezien, werkelijk verbluffend.
Compositie, textuur, innerlijk ritme, kleurgebruik, expressiviteit, opeenstapeling van details en vooral persoonlijkheid.
Zoals ik eerder zei, zijn er pagina’s die je niet in één ruk leest, maar die je doorloopt. Ze dwingen je te stoppen, naar hoeken te kijken, terug te gaan en te zien hoe een ogenschijnlijk chaotisch beeld meer controle heeft dan het lijkt.
Het schriftformaat blijft een belangrijke creatieve keuze. Die schoolschrift-uitstraling maakt alles intiemer. Alsof we geen voltooide strip lezen, maar Karens mentale ruimte binnengaan. Zo voelde het voor mij tijdens het lezen.
Bovendien toont Ferris een groot vermogen om schoonheid en lelijkheid te mengen.
Het monsterlijke verschijnt niet alleen als iets angstaanjagends, maar ook als metafoor, want het is de manier om zichzelf te beschermen van de hoofdpersoon. Een identiteit om naar terug te grijpen wanneer de “normale” wereld veel gewelddadiger blijkt dan welk wezen uit een oude film dan ook.
Uiteindelijk rechtvaardigt het tekenwerk de lezing op zichzelf al, maar er zijn meer dingen die me bevielen.
De ambitie van het werk
Het is prettig om een werk te lezen dat niet comfortabel, snel of gemakkelijk consumeerbaar en uitlegbaar wil zijn. Je moet het lezen om het te begrijpen.
Op een moment waarop een groot deel van de culturele inhoud ontworpen lijkt om dezelfde middag te worden geconsumeerd, uitgelegd en vergeten — uiteraard zonder buiten zeer duidelijke rails te gaan — eist deze strip een ander soort relatie met de lezer.
Hij vergeet die grenzen. Hij stelt ze op de proef.
Je voelt dat hij van binnenuit ontstaat en geen opdrachtstrip is, maar een werk dat het medium wil overstijgen.
Karen en de mengelmoes van… alles
Karen is een krachtige hoofdpersoon. Haar blik verandert alles wat hij raakt in iets anders. De werkelijkheid gaat in haar handen en door haar potloden door het filter van angst, fantasie, verlangen, popcultuur en monsters.
Het is een strip over een meisje dat opgroeit. Of beter gezegd rijpt, want dat betekent dingen begrijpen die ze misschien liever niet zou weten.
Dit alles gekruid met die mix van klassieke horror, familiedrama, onderzoek en historische herinnering die zo goed werkte in het eerste hoofdstuk.
Het zwakste van My Favorite Thing Is Monsters Book Two
Voor mij My Favorite Thing Is Monsters Book Two verliest het van het eerste deel op drie punten.
De verrassing is het duidelijkst.
Het eerste deel had de impact van het ontdekken van een taal. Dit tweede werkt al binnen die taal. Het behoudt die, breidt die op sommige punten uit en brengt haar naar de afsluiting, maar het is onmogelijk om twee keer een eerste indruk te maken.
Het ritme lijkt mij ook onregelmatiger.
Er zijn momenten waarop de strip met enorme kracht stroomt — net zo sterk of sterker dan voorheen — en andere waarin hij een beetje vastloopt in zijn eigen dichtheid. Misschien door die ambitie waarover ik het had. Niet alle kathedralen kunnen of moeten de Sint-Pieter zijn. Maar elk blad hier probeert het.
En dan is er nog het gevoel van het geheel.
Dit tweede deel leek mij wat verspreider, alsof het tegelijk wilde afsluiten, uitbreiden en uitleggen. Ik zou niet zeggen dat het slecht gebouwd is, maar op sommige momenten wist ik niet goed waar het ons heen wilde brengen.
Het blijft een zeer aan te raden lezing. Alleen lijkt het mij niet zo perfect als de eerste.
Sterker nog, de afsluiting liet me niet met zo’n afgerond gevoel achter als ik had verwacht. Misschien omdat er een derde deel in de maak is, ondanks bepaalde meningsverschillen tussen de auteur en de uitgever. Als dat niet zo is, zou de afsluiting voor mij zeker niet bevredigend zijn.
Conclusies
My Favorite Thing Is Monsters Book Two is een zeer goede opvolger van een meesterwerk. Dat is zijn kracht en ook zijn probleem.
Als strip staat hij ver boven het gemiddelde. Als visuele ervaring blijft hij waanzinnig. Als voortzetting werkt hij, maar hij veroorzaakt niet dezelfde duizeling.
Niet alles kan je twee keer op dezelfde manier verrassen. Emil Ferris had het moeilijkste al gedaan: een eigen taal creëren, onmiddellijk herkenbaar en heel moeilijk na te bootsen.
De magie van de eerste ontmoeting herhaalt zich niet, maar verdwijnt ook niet. Ze is er nog, meer getemd door onze eigen verwachtingen.
Daarom lijkt het mij verplichte lectuur. Zonder zo afgerond te zijn als dat eerste werk, blijft het een enorme, vreemde, mooie, ongemakkelijke en tegen de stroom ingaande strip. Alleen wisten we deze keer al dat het monster bestond.
Technische fiche
| Veld | Gegeven |
| Exacte titel | My Favorite Thing Is Monsters Book Two |
| Jaar | 2024. Spaanse editie: april 2024 / 11-04-2024. Oorspronkelijke Engelse editie: 28-05-2024 |
| Duur / omvang | 420 pagina’s in de Spaanse editie. 412 pagina’s in de oorspronkelijke Engelse editie |
| Regisseur / auteur | Emil Ferris |
| Hoofdcast / personages | Karen Reyes, Deeze, Anka Silverberg. Ook de omgeving van het gebouw en Karens gemeenschap wegen zwaar mee |
| Officieel genre | Graphic novel; auteursstrip; fictie; met elementen van noir, mysterie en thriller |
| Land | Verenigde Staten als oorspronkelijk werk; Spaanse editie gepubliceerd door Reservoir Books |
| Beschikbaar in | Paperback met flappen en eBook met vaste lay-out. Kopen/raadplegen bij Penguin, Todos tus libros, Amazon, Agapea, Casa del Libro, FNAC en El Corte Inglés |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Voor wie het eerste deel heeft gelezen en ervan genoten heeft.✔️ Voor wie een ambitieuze, persoonlijke en visueel enorme graphic novel zoekt.
✔️ Voor wie strips ziet als meer dan een verhaal dat in panelen wordt verteld.
✔️ Voor wie zich graag verliest in dichte pagina’s vol details en lagen.
Voor wie is dit niet
❌ Voor wie het eerste deel niet heeft gelezen.❌ Voor wie een lichte of snelle leeservaring zoekt.
❌ Voor wie een zeer geordend en direct plot nodig heeft.
Veelgestelde vragen
Is My Favorite Thing Is Monsters Book Two de moeite waard?
Ja. Het is de moeite waard als je het eerste deel hebt gelezen en ervan hebt genoten. Het is een zeer goede voortzetting, visueel spectaculair en met een zeer sterke identiteit.
Is het beter dan My Favorite Thing Is Monsters Book One?
Nee. Voor mij is het eerste deel sterker. Het had meer impact, meer verrassing en een gevoel van meesterwerk dat dit tweede deel niet op hetzelfde niveau bereikt.
Moet je eerst het eerste deel lezen?
Ja. My Favorite Thing Is Monsters Book Two is geen goed instappunt. Het werkt veel beter als je Karen, haar wereld en de toon van het werk al kent.
Is het makkelijk te lezen?
Niet echt. Het is een dichte, visueel volle en narratief veeleisende strip. Hij is niet moeilijk uit grilligheid, maar vraagt aandacht.
Welke editie wordt besproken?
De Spaanse editie gepubliceerd door Reservoir Books.
Geef een reactie