Ik pakte deze strip op zonder er iets van te weten.
De cover en het Astiberri-label waren genoeg om me ervan te overtuigen dat er binnenin iets interessants kon zitten. En ja, dat zit er. Al moet ik eerlijk zijn: niet zoveel als ik had verwacht.
De redenen volgen hieronder. Maar eerst leg ik uit waar dit over gaat.
Índice de Contenidos del Artículo
- Het verhaal
- Wat ik goed vond
- Wat ik mis
- De tv-serie
- Conclusies
- Technische fiche
- Veelgestelde vragen
- Waar gaat El Vecino, deel 1 over?
- Is het een superheldenstrip zoals gebruikelijk?
- Is El Vecino, deel 1 de moeite waard?
- Is het een vermakelijke lectuur?
- Wat is het beste aan de strip?
- Wat is het slechtste aan El Vecino, deel 1?
- Hoeveel pagina’s heeft El Vecino, deel 1?
- Moet je de volgende delen lezen?
- Lijkt het op de tv-serie?
- Aan wie zou ik deze strip aanbevelen?
Het verhaal
José Ramón bereidt zich voor op een ambtenarenexamen.
Zijn leven wordt daardoor bepaald. Daardoor en door de geringe aandacht die hij krijgt van de meisjes die hij leuk vindt, zoals de caissière van de supermarkt of zijn buurvrouw.
Plots ontdekt hij op een dag dat die vervelende buurman die hem niet laat studeren zoals hij zou willen, in werkelijkheid Titán is, een superheld. En ook nog een tamelijk brutale.
Vanaf dat moment verandert zijn leven voorgoed.
Met deze bouwstenen construeert Santiago García een eenvoudige, bijna alledaagse plot —los van het detail dat Javier, alias Titán, een superheld is— waarin de personages en de dialogen zwaarder wegen dan de situaties of gebeurtenissen.
En natuurlijk kon de toon van het werk, met een kandidaat voor een ambtenarenexamen in het midden, niet episch zijn. Die is eerder rustig en bedaard, met wat komedie, wat humor en veel meer relaties dan romantiek.
Wat ik goed vond
We hebben hier te maken met een goede strip. Hij leest snel en is onderhoudend.
De personages zijn goed opgebouwd en het script, van Santiago García, levert een paar goede momenten op.
Wat het tekenwerk betreft, van de uit Málaga afkomstige Pepo Pérez, valt er ook niets slechts op aan te merken. Eenvoudige lijnen en expressieve personages die goed passen bij het script en het soort werk.
En als het script goed is en de tekeningen ook, waarom vind ik het dan lastig om dit werk aan te bevelen?

Wat ik mis
Iets meer ambitie. Of beter gezegd: emotie.
Ja, dit is geen superheldenstrip zoals gebruikelijk, verre van zelfs, maar ook geen parodie op het genre, al zitten er wel enkele toetsen in die richting. In wezen is dit een personageverhaal. Het probleem is dat het een beetje vlak aanvoelt.
Weinig interessant.
Ter vergelijking, zodat je me beter begrijpt: de plots van de strips van Paco Roca, om een misschien bekendere auteur te noemen, zijn nog alledaagser en trager, maar de Valenciaan maakt ze onderhoudend. Hij zorgt ervoor dat je verder wilt lezen.
Hier had ik dat niet.
Omdat het deel heel licht is —57 pagina’s— en goed geschreven, lees je het uit. Maar het laat geen indruk achter.
Voor zover ik heb gelezen, wordt het beter in de volgende delen. Dat kan, al ga ik het voorlopig niet controleren. Ik heb op dit moment andere, prikkelendere lectuur liggen.
De tv-serie
Het punt is dat het verhaal me bekend voorkwam toen ik de plot las. Maar niet uit de strip.
Uiteindelijk viel het kwartje: het klonk bekend omdat ik de recensie had gelezen van de tv-serie die op deze strip is gebaseerd.
Ik heb die niet gezien, dus ik kan je niet zeggen of hij beter, slechter, trouw of ontrouw is aan het oorspronkelijke materiaal, maar met Nacho Vigalondo erbij zit er vast iets interessants in.
Wanneer ik hem zie, bevestig ik dat (of niet) hier.
Conclusies
In wezen is El Vecino, deel 1 een aardige strip die je in een zucht uitleest zonder het gevoel te hebben dat je je tijd hebt verspild. En dat is niet weinig.
Het probleem is dat hij niet veel meer biedt.
Dus als je nog andere boeken of strips hebt liggen, zou ik zeggen dat je die voorrang geeft boven dit werk. Want je mist niets.
Misschien verandert mijn mening over dit begin wanneer de vijf geplande delen zijn verschenen en het volledige werk beoordeeld kan worden. Sterker nog, het zou me niet verbazen.
Maar voorlopig geeft dit deel 1 wat het geeft.
Technische fiche
| Veld | Gegeven |
|---|---|
| Titel | El Vecino 1 |
| Reeks | El Vecino |
| Scenario | Santiago García |
| Tekeningen | Pepo Pérez |
| Kleur | Pepo Pérez |
| Uitgever | Astiberri |
| Collectie | CMYK / Sillón Orejero, volgens de geraadpleegde editie |
| Publicatiejaar | 2004 |
| Pagina’s | 64 pagina’s in de uitgeversfiche / ongeveer 57 leespagina’s volgens de recensie |
| Formaat | Hardcover album / gebonden |
| Oorspronkelijke taal | Spaans |
| Land | Spanje |
| Genre | Alledaagse strip, humor, drama, superhelden |
| Hoofdpersonages | José Ramón, Javier / Titán, Lola |
| Premisse | José Ramón, kandidaat voor een ambtenarenexamen, ontdekt dat zijn buurman Javier in werkelijkheid Titán is, een behoorlijk weinig epische superheld |
| ISBN editie deel 1 | 978-84-95825-71-1 |
| ISBN bundel El Vecino 1 en 2 | 978-84-92769-28-5 |
| ISBN bundel El Vecino. Origen | 978-84-17575-67-0 |
| Audiovisuele adaptatie | Netflix-tv-serie, geregisseerd door Nacho Vigalondo en met Quim Gutiérrez en Clara Lago in de hoofdrollen |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Als je houdt van alledaagse strips met een vleugje humor✔️ Als je geïnteresseerd bent in een andere kijk op het superheldengenre
✔️ Als je een korte, lichte en makkelijk uit te lezen lectuur zoekt
✔️ Als je meer geniet van dialogen en personages dan van actie
Voor wie is dit niet
❌ Als je een intense of spectaculaire superheldengeschiedenis verwacht❌ Als je een plot nodig hebt met veel tempo en grote wendingen
❌ Als je een strip zoekt die blijft hangen of bijzonder memorabel is
❌ Als je te veel openstaande lectuur hebt
Veelgestelde vragen
Waar gaat El Vecino, deel 1 over?
El Vecino, deel 1 vertelt het verhaal van José Ramón, een nogal grijze kandidaat voor een ambtenarenexamen wiens leven verandert wanneer hij ontdekt dat zijn buurman in werkelijkheid Titán is, een superheld. Vanaf dat moment mengt de strip alledaagsheid, humor en persoonlijke relaties met een zeer weinig epische benadering van het superheldengenre.
Is het een superheldenstrip zoals gebruikelijk?
Nee. Hoewel er een superheld in het verhaal voorkomt, is de benadering niet die van een traditionele actiestrip. Hier wegen de dialogen, kleine alledaagse situaties en de relatie tussen personages veel zwaarder dan epiek of grote confrontaties.
Is El Vecino, deel 1 de moeite waard?
Ja, maar met kanttekeningen. Het is een korte, aangename en degelijke lectuur die zich goed laat lezen. Het probleem is dat hij wat meer kracht, emotie of ambitie mist om echt memorabel te worden.
Is het een vermakelijke lectuur?
Ja. Hij leest snel, wordt niet zwaar en heeft een paar sympathieke momenten. Maar goed, het ene is vermaken en het andere is indruk achterlaten. In mijn geval vond ik hem aangenaam, maar niet bijzonder stimulerend.
Wat is het beste aan de strip?
Het beste zit in de personages, in sommige dialogen en in die manier om het superheldengenre naar een veel alledaagser terrein te brengen. Bovendien werkt het tekenwerk van Pepo Pérez goed bij de lichte toon van het verhaal.
Wat is het slechtste aan El Vecino, deel 1?
Wat hem het meest parten speelt, is een zeker gevoel van vlakheid. Hij is goed gemaakt, maar er ontbreekt vonk. Hij wekt niet echt veel emotie op en maakt je ook niet bijzonder gretig om verder te lezen.
Hoeveel pagina’s heeft El Vecino, deel 1?
Het is een heel kort deel, van ongeveer 57 pagina’s, dus je leest het in heel weinig tijd uit.
Moet je de volgende delen lezen?
Niet per se. Dit eerste deel werkt als kennismaking met het universum en de personages. Naar verluidt wordt het verhaal beter in latere afleveringen, maar op zichzelf laat dit deel een wat beperkte indruk achter.
Lijkt het op de tv-serie?
Ik kan het niet uit eerste hand beoordelen omdat ik de serie niet heb gezien. Wel kan ik zeggen dat de premisse dezelfde is en dat de tv-adaptatie behoorlijk wat belangstelling heeft gewekt, onder meer door de betrokkenheid van Nacho Vigalondo.
Aan wie zou ik deze strip aanbevelen?
Ik zou hem aanraden aan wie houdt van alledaagse strips, lichte verhalen en onconventionele herinterpretaties van het superheldengenre. Niet zozeer aan wie actie, intensiteit of een bijzonder krachtig werk zoekt.

Geef een reactie