VisionQuest: odważny serial, ale…

Marvel wraca do świata WandaVision za sprawą VisionQuest, w którym Paul Bettany wraca jako android Vision. Serial zamyka telewizyjną trylogię zapoczątkowaną jedną z najbardziej oryginalnych produkcji Marvel Cinematic Universe.

Jedno trzeba temu serialowi przyznać od samego początku: jest odważny. Zamiast po prostu mnożyć pościgi i walki, próbuje mówić o tożsamości, pamięci, sztucznej inteligencji, ojcostwie, a nawet o tym, co rozumiemy przez duszę.

Jednak odwaga nie oznacza automatycznie sukcesu.

VisionQuest stawia ciekawe pytania, ma kilka świetnych dialogów i pozwala lepiej poznać jedną z najbardziej niezwykłych postaci Marvela. W końcu jednak gubi się w nadmiarze tematów, wątków, wątpliwych wyjaśnień i przeciwników, którzy nie budzą większego zainteresowania.

To dobre zakończenie historii z WandaVision i serial znacznie lepszy niż To zawsze Agatha. Ale sam w sobie jest, szczerze mówiąc, mało ciekawy.

Fabuła VisionQuest

Po wydarzeniach z WandaVision , Vision próbuje zrozumieć, kim jest naprawdę.

Jego ciało odbudowano i zachował wspomnienia poprzedniego życia, ale nie odzyskał związanych z nimi emocji. Aby się odnaleźć, współistnieje w umyśle z różnymi sztucznymi inteligencjami, wśród których są J.A.R.V.I.S., F.R.I.D.A.Y., E.D.I.T.H. oraz sam Ultron..

Jego izolacja kończy się wraz z pojawieniem się Thomasa Shepherda, młodego człowieka, którego wspomnienia łączą go z rodziną, jaką Vision stworzył z Wandą Maximoff.

Gdy obaj próbują zrozumieć swoją tożsamość, na scenę wkraczają łowca nagród, tajemnicza sztuczna inteligencja oraz kilka osób związanych z początkami technologii, dzięki której powstał Vision.

Serial łączy więc osobiste poszukiwania z serią zagrożeń zbiegających się w finale, któremu brakuje treści.

Najlepsze w VisionQuest: ojcowie, synowie i rozmowy

Najciekawsze w VisionQuest jest to, że pozwala lepiej poznać głównego bohatera.

Vision zawsze był postacią drugoplanową, ale fascynującą już ze względu na samą koncepcję: sztuczna inteligencja zdolna odczuwać ludzkie emocje, których jednak nie potrafi w pełni zrozumieć..

Serial wraca do tego pomysłu i rozwija go poprzez jego wspomnienia, relację z Tommym, a przede wszystkim rozmowy z Ultronem.

Ta relacja to jedna z największych zalet serialu, być może dzięki świetnej kreacji złowrogiego androida, którego gra James Spader. Niezwykle intrygujący złoczyńca.

Ultron jest w pewnym sensie ojcem Visiona. Choć obaj są sztucznymi inteligencjami odkrywającymi sprzeczności ludzkiej natury, wybierają różne drogi. Jeden postanowił zniszczyć ludzi, drugi próbował ich zrozumieć i żyć wśród nich.

Serial potrafi uczłowieczyć tę relację ojca i syna. Najlepsze chwile pojawiają się, gdy rozmawiają o swoich decyzjach, stratach i możliwości zmiany.

Paul Bettany i James Spader doskonale ze sobą współgrają, a ich występy dodają głębi rozmowom, które momentami bywają zbyt abstrakcyjne.

Ogólnie rzecz biorąc, VisionQuest wypada znacznie lepiej w tych kameralnych scenach między bohaterami niż wtedy, gdy próbuje opowiedzieć swoją wielką historię..

Za dużo wrogów jak na osiem odcinków

Jedną z największych wad VisionQuest jest niezdolność do skupienia się na jednym wątku. Dotyczy to zarówno poruszanych tematów, jak i przeciwników.

Najpierw poznajemy Paladina, łowcę nagród wynajętego do schwytania Visiona. Potem pojawia się Jocasta, związana z Josephine „Jo” Carrington, badaczką kluczową dla rozwoju sztucznych inteligencji w uniwersum Marvela.

Jest też Ultron, raz zagrożenie, raz towarzysz, a czasem figura ojca. Do tego dochodzi Virgil Horton, wnuk Phineasa Hortona. To Phineas stworzył pierwszą Ludzką Pochodnię, jedną z pierwszych sztucznych istot, inną niż bohater Fantastycznej Czwórki.

Zagrożenia nieustannie się zmieniają, ale widać wyraźnie, że jak na osiem odcinków mamy zbyt wielu antagonistów, zmian sojuszy i konfliktów..

Problemem nie jest jednak tylko ich liczba, ale również to, że żaden nie staje się naprawdę pamiętnym złoczyńcą. Paladin zmienia rolę, Jocasta realizuje własne cele, Virgil okazuje się odpowiedzialny za prawdziwy konflikt, a Ultron znów staje się centralnym zagrożeniem. Gdy tylko jeden wróg wydaje się najważniejszy, serial wprowadza kolejnego.

W rezultacie powstaje rozproszona opowieść, która poświęca zbyt dużo czasu na łączenie wątków, a zbyt mało na rozwijanie tego, co naprawdę ciekawe: postaci.

Dusza Tommy'ego i inne mało przekonujące wyjaśnienia

VisionQuest każe nam też zaakceptować dość dziwaczne wyjaśnienia. Weźmy przypadek Tommy'ego.

Przypomnijmy, że synowie Wandy zostali stworzeni za pomocą magii i zniknęli, gdy zaklęcie obejmujące Westview przestało działać.

W serialu To zawsze Agatha dowiedzieliśmy się, że dusza Billy'ego przetrwała i po wypadku zajęła ciało Williama Kaplana. Później Billy wykorzystał moce, aby umieścić ducha swojego brata Tommy'ego w ciele Thomasa Shepherda, nastolatka, który utonął.

Do tego wyjaśnienia powraca VisionQuest. Tak, istnieje jakieś wyjaśnienie, ale trudno je uznać za przekonujące. Mówimy o postaci stworzonej magią, której duch przetrwał zniknięcie, zajął cudze ciało i zachował niezwykłe moce.

Jak dokładnie działa ten transfer? Co dzieje się z tożsamością pierwotnego chłopaka? Dlaczego pozostają mu określone zdolności?

Serial bada emocjonalne konsekwencje tego procesu, ale jego zasady pozostają niejasne..

Podobnie jest ze sztucznymi inteligencjami zamieszkującymi umysł Visiona. Pomysł przedstawienia ich jako postaci współdzielących przestrzeń mentalną jest oryginalny i zabawny, ale nigdy nie wiadomo do końca, jak są zorganizowane, jaką mają autonomię ani jakie są ich ograniczenia.

Przez to ich działania i rozwiązania często wydają się wynikać wyłącznie z potrzeb scenariusza, a nie z wcześniej ustalonych zasad. Ten brak jasnych reguł całkowicie wytrącił mnie z opowieści.

Podsumowanie: ciekawszy dla przyszłości Marvela niż sam w sobie

Mimo wszystko VisionQuest zasługuje na pewne uznanie za próbę zrobienia czegoś innego.

Zamiast zadowolić się kolejną zwyczajną superbohaterską przygodą, jak tyle innych seriali Marvela, porusza kwestie tożsamości, pamięci, duszy i relacji rodzinnych. I znajduje naprawdę dobre momenty w kameralnych scenach.

Ale ryzykowny pomysł nie musi oznaczać udanego pomysłu..

Mnogość tematów i wątków, nieustanne zmiany antagonistów i mało przekonujące wyjaśnienia sprawiają, że całość jest znacznie mniej interesująca niż niektóre pojedyncze sceny.

Jako zakończenie historii rozpoczętej w WandaVision wypada dobrze. Jest słabszy od tego znakomitego serialu, ale znacznie lepszy niż To zawsze Agatha..

Co ciekawe, to, co prawdopodobnie wywrze największy wpływ na całe MCU, pojawia się dopiero po finale. Dwie sceny po napisach są bardzo ważne w krótkiej, a zapewne także średniej perspektywie.

Innymi słowy, VisionQuest okaże się ważniejszy dla historii, które zapowiada, niż dla tej, którą sam opowiada. To dobrze podsumowuje moją ocenę.

Najlepsze strony VisionQuest

• Odwaga w podejmowaniu kwestii sztucznej inteligencji, tożsamości i ludzkich emocji.
• Relacja ojca i syna między Ultronem a Visionem, prawdopodobnie najciekawsza część serialu.
• Występy Paula Bettany'ego i Jamesa Spadera.
• Kameralne rozmowy, znacznie lepsze od głównego wątku.

Najgorsze strony VisionQuest

• Zbyt wielu przeciwników i konfliktów jak na osiem odcinków, a ani jednego pamiętnego złoczyńcy.
• Rozproszona historia, która sama w sobie nie wzbudza większego zainteresowania.
• Wyjaśnienie dotyczące ducha Tommy'ego, jego nowego ciała i mocy jest mało przekonujące.
• Zasady działania sztucznych inteligencji w umyśle Visiona są zbyt niejasne.

Dane techniczne

Cecha	Informacje
Tytuł oryginalny	VisionQuest
Rok	2026
Twórca	Terry Matalas
Producent	Marvel Television
Platforma	Disney+
Odcinki	8
Główna rola	Paul Bettany
Główna obsada	James Spader, Ruaridh Mollica, T'Nia Miller i Todd Stashwick
Gatunek	Science fiction, superbohaterowie i dramat
Uniwersum	Marvel Cinematic Universe
Powiązane seriale	WandaVision i To zawsze Agatha