Spider-Noir is een rara avis.
Een serie die verschillende concepten en elementen samenvoegt tot een uniek en andersoortig geheel.
Een geheel dat echter niet voor iedereen is, omdat de aanpak op verschillende punten behoorlijk buitensporig is.
Maar laten we beginnen met een algemeen overzicht: dit is een vermakelijke serie, esthetisch prachtig en qua verhaal een stuk eenvoudiger dan ze probeert te lijken.
De acht afleveringen kijken heel gemakkelijk weg (hoewel 6 ook prima was geweest), de serie heeft een enorme visuele persoonlijkheid en Nicolas Cage past perfect bij het personage, dat pathetiek mengt met heldhaftigheid en humor.
Maar als je dit eerste en enige seizoen hebt uitgekeken, blijft vooral het gevoel hangen dat ze veel meer moeite hebben gestoken in hoe het verhaal wordt verteld dan in het verhaal dat ze wilden vertellen.
Helaas zullen we niet zien of het concept in latere seizoenen sterker was geworden, want Prime Video heeft Spider-Noir geannuleerd ondanks 11 Emmy-nominaties, een publiekswaardering van 90% op Rotten Tomatoes en 2.600 miljard bekeken minuten in de eerste zes weken.
Dat zijn cijfers die niet op een mislukking lijken. Eerder het tegenovergestelde.
Dus, is het de moeite waard?
Dat vertel ik je nu.
Waar gaat Spider-Noir over?
Spider-Noir neemt ons mee naar het New York van de jaren dertig — na de beurskrach van 1929, midden in de drooglegging en met de maffia —, waar Ben Reilly een aan lager wal geraakte privédetective is. Hij is ook de superheld in trenchcoat die bekendstaat als ‘de Spin’.
Vanaf daar bevat de serie bijna alle elementen die je in een film-noirverhaal verwacht: een gedesillusioneerde detective, femme fatale, criminelen, geheimen, personages met dubbele bedoelingen en een protagonist die overal buiten probeert te blijven totdat de omstandigheden hem dwingen in actie te komen.
Heel klassiek.
Tijdens het kijken deden de structuur, bepaalde scènes en het gedrag van de personages me zelfs denken aan Casablanca. En nee, ik plaats ze natuurlijk niet op hetzelfde niveau. Maar Oren Uziel, een van de mensen achter de serie, heeft erkend dat Rick Blaine een van de referenties was voor deze versie van Ben Reilly.
Hoe dan ook gaat Spider-Noir ook niet veel verder. Het verhaal werkt omdat het bekende paden volgt en een paar interessante ideeën heeft -zoals alles rond het Duitse laboratorium en de oorsprong van de krachten-, allemaal prima uitgevoerd. Weinig verrassingen hier.
Dat gezegd hebbende, acht afleveringen zijn misschien te veel voor wat de serie wil vertellen. Volgens mij hadden ze gerust twee afleveringen kunnen schrappen zonder dat het verhaal veel verloor, en de serie had behoorlijk wat tempo gewonnen.
Een andere Spider-Man
Waar Spider-Noir echt goed werkt, is in de mix.
De serie weet het Spider-Man-universum en film noir uitstekend samen te brengen. Alles behoort tot dezelfde samenhangende wereld.
Waarschijnlijk omdat de basis al bestond -Spider-Noir is gebaseerd op de comics van Spider-Man Noir – maar de serie neemt behoorlijk wat vrijheden.
Het oorspronkelijke personage verscheen bijvoorbeeld eind 2008 in een Marvel-miniserie die zich afspeelde tijdens de Grote Depressie en was een alternatieve versie van Peter Parker. Hier speelt Nicolas Cage daarentegen Ben Reilly, een naam die in de traditionele comics toebehoort aan Peter Parkers kloon, bekend als Scarlet Spider.
In plaats van die stripverhalen rechtstreeks naar televisie over te zetten, gebruikt de serie dat universum als vertrekpunt om een eigen versie te bouwen.
Het superheldendeel werkt juist omdat het niet het belangrijkste is. Spider-Noir is een detectiveverhaal met Spider-Man-elementen, in plaats van een Marvel-serie die zich als film noir verkleedt.
In dat opzicht deed de serie me sterk denken aan Pennyworth, de serie over Alfred voordat hij Batmans butler werd. Naast een vergelijkbare toon in zowel productie als karakteropbouw geeft ze hetzelfde gevoel: eerst kijk je naar een historische actieserie, waarna je eraan wordt herinnerd dat alles zich binnen een superheldenuniversum afspeelt.
Nicolas Cage is helemaal in zijn element
Nicolas Cage is een uitstekende castingkeuze.
Het personage past hem perfect, iets wat steeds minder voor zijn haar geldt: vermoeide detective, een tikje excentriek, een verleden vol geheimen, diepe stem en trenchcoat -verplicht als je detective bent in een film-noirfilm- en een verhaal met genoeg vreemde en weinig heroïsche momenten voor een superheldenproductie.
Hij is goed en draagt de serie. Want Spider-Noir blinkt niet bijzonder uit in zijn personages.
Voor de duidelijkheid: de cast doet wat hij moet doen en niemand valt uit de toon, maar over een paar jaar zul je je waarschijnlijk geen van hen nog herinneren.
En daarmee komen we terug bij hetzelfde punt: hier is vorm veel belangrijker dan inhoud, waarbij ik met inhoud het verhaal en de personages bedoel.
Het beste van Spider-Noir
Geen twijfel mogelijk: de esthetiek. Zonder discussie.
Vrijwel alles aan de visuele kant is van hoog niveau: cinematografie, belichting, decors, kostuums, compositie en de reconstructie van dat film-noir-New York.
Je ziet duidelijk waar het grootste deel van het productiebudget naartoe is gegaan.
Daarnaast maakt Prime Video iets nieuws en ambitieus mogelijk: de serie zowel in kleur als in zwart-wit bekijken.
Nadat ik beide versies heb geprobeerd, kan ik zeggen dat ze allebei werken, maar voor mij is er een duidelijke winnaar.
Spider-Noir in zwart-wit of in kleur?
Zwart-wit.
Denk er niet verder over na.
De kleurenversie is goed en laat je het productiewerk op een andere manier waarderen, maar in zwart-wit maakt Spider-Noir meer indruk.
Sterker nog, het is een van de belangrijkste redenen om de serie te bekijken.
De belichting komt sterker naar voren, de schaduwen brengen ons terug naar de oorsprong van het genre en alle inspiratie uit klassieke noir voelt veel geloofwaardiger en passender.
En het is niet simpelweg een kwestie van de kleur uit het beeld halen. Het gaat veel verder.
Het is zonder twijfel het element dat het werk de meeste persoonlijkheid geeft.
Het slechtste van Spider-Noir
Het gebrek aan ambitie bij alles wat niet visueel is.
Dat doet vooral pijn bij het verhaal.
Het voelt alsof het team koste wat kost wilde dat Spider-Noir er spectaculair uitzag en dat het, zodra dat gelukt was, minder belangrijk werd of het verhaal hetzelfde niveau haalde.
De plot is eenvoudig, de personages zijn archetypen met weinig ontwikkeling en de acht afleveringen rekken een verhaal uit dat prima in minder tijd verteld had kunnen worden.
Sterker nog, ik denk dat het als film van tweeënhalf uur een heel ander resultaat had opgeleverd.
Maar dat is niet gebeurd.
Het wordt niet saai omdat het universum aantrekkelijk is, Cage aanwezigheid heeft en het visueel indruk maakt.
Maar veel meer is er niet.
En dat is jammer, want er waren kansen om iets veel relevanters te maken.
Conclusie en oordeel: is Spider-Noir de moeite waard?
Ja, maar met kanttekeningen.
Houd je van superhelden, Nicolas Cage of lichte film noir? Ga ervoor. Verwacht alleen niet een van die typische noirplots die nog dagen in je hoofd blijven rondspoken.
Spider-Noir is een vermakelijke serie met een prachtige productie, fantastische esthetiek en een Nicolas Cage die zich volledig thuis voelt in deze vreemde detectiveversie van Spider-Man.
De combinatie van superhelden en film noir wringt niet. Maar het probleem zit eronder.
Als je de cinematografie, het zwart-wit, de sfeer en Cages charisma wegneemt, blijft een vrij eenvoudig, wat langgerekt verhaal over met beperkte karakterontwikkeling.
Vorm wint duidelijk van inhoud.
Dat maakt Spider-Noir geen slechte serie. Dat is het niet.
Het betekent alleen dat je je later veel beter zult herinneren hoe goed de serie eruitzag dan wat ze je eigenlijk vertelde.
Waarschijnlijk was dat precies de bedoeling.
Technische gegevens van Spider-Noir
| Veld | Gegeven |
| Titel | Spider-Noir |
| Jaar | 2026 |
| Afleveringen | 8 |
| Duur | Ongeveer 45 minuten per aflevering |
| Showrunners | Oren Uziel en Steve Lightfoot |
| Regie | Harry Bradbeer, Nzingha Stewart, Alethea Jones en Greg Yaitanes |
| Hoofdcast | Nicolas Cage, Lamorne Morris, Li Jun Li, Karen Rodriguez, Abraham Popoola, Jack Huston en Brendan Gleeson |
| Genre | Actie en drama |
| Land | Verenigde Staten |
| Platform | Prime Video |
| Status | Geannuleerd na één seizoen |
| Spoilers in de recensie | Nee |
Beoordeling
Voor wie is dit
✔️ Als je fan bent van superhelden.✔️ Als je Nicolas Cage leuk vindt.
✔️ Als je van film noir houdt, maar iets lichts en makkelijks wilt kijken.
✔️ Als je veel waarde hecht aan cinematografie, sfeer en visueel ontwerp.
✔️ Als je gewoon een paar dagen een vermakelijke serie wilt zonder een bijzonder complexe plot te eisen.
Voor wie is dit niet
❌ Als je harde, donkere en complexe noir zoekt.❌ Als je niet tegen superheldenverhalen kunt. Hoeveel privédetectives en trenchcoats er ook zijn, Spider-Man is er nog steeds.
❌ Als Nicolas Cage je tegenstaat.
❌ Als je een groot verhaal vol wendingen, lagen en verrassingen zoekt.
❌ Als je bijzonder diepgaande personages of grote ontwikkelingsbogen nodig hebt om aan een serie verslingerd te raken.
Veelgestelde vragen
Is Spider-Noir de moeite waard?
Ja, vooral als je van superhelden, Nicolas Cage of film-noiresthetiek houdt. De serie is vermakelijk en visueel prachtig, al is het verhaal vrij eenvoudig.
Kun je Spider-Noir beter in zwart-wit of in kleur kijken?
Beide versies werken, maar ik raad zwart-wit aan. Het heeft meer visuele impact en past veel beter bij de noir-esthetiek van de serie.
Hoeveel afleveringen heeft Spider-Noir?
Het eerste en enige seizoen heeft acht afleveringen van ongeveer 45 minuten.
Komt er een seizoen 2 van Spider-Noir?
Nee. Prime Video heeft Spider-Noir na het eerste seizoen geannuleerd, dus er staat momenteel geen tweede seizoen gepland.
Waar kun je Spider-Noir kijken?
In Spanje is de serie beschikbaar op Prime Video.
Is Spider-Noir gebaseerd op een comic?
Ja. De serie is gebaseerd op Marvels personage Spider-Man Noir, wiens eerste miniserie in 2008 verscheen en een alternatieve versie van Peter Parker tijdens de Grote Depressie volgde. De tv-bewerking verandert behoorlijk wat elementen en maakt Ben Reilly tot protagonist.
Moet je de comics kennen om de serie te kijken?
Nee. De serie werkt prima op zichzelf en legt alles uit wat nodig is om het verhaal te volgen. Ze verandert zelfs genoeg elementen ten opzichte van de comic dat voorkennis ook niet nodig is.
Geef een reactie