Legendy: realistyczny brat Slow Horses

Neil Forsyth, twórca i scenarzysta, wychodzi w tym serialu od historii, w którą trudno uwierzyć. I faktycznie trudno, mimo że naprawdę się wydarzyła.

Na początku lat 90. brytyjskie służby celne przegrywały walkę z napływem narkotyków i postanowiły zwerbować zwykłych urzędników bez doświadczenia szpiegowskiego, dać im fałszywe tożsamości i wysłać do infiltracji organizacji przestępczych. 

Tak, dobrze czytasz. Rząd wysłał tych policjantów, sekretarki i pracowników administracyjnych na ulicę, żeby mierzyli się z gangsterami, właściwie w stylu „radźcie sobie”. I sobie poradzili. I to jak.

Te stworzone tożsamości były „legends”, od których serial wziął nazwę.

Brytyjski miniserial składający się z sześciu odcinków, z udziałem Tom Burke i Steve Coogan. Obok nich występują Hayley Squires, Tom Hughes, Aml Ameen, Jasmine Blackborow oraz świetny Johnny Harris jako Eddie McKee. Brady Hood reżyseruje pierwsze cztery odcinki, a Julian Holmes dwa ostatnie.

Najciekawsze w tym pomyśle jest, jak już mówiłem, że ci ludzie pod przykrywką nie byli niczym James Bond. Ani na początku, ani pod koniec serialu. Właśnie ta różnica wobec bardziej fikcyjnych opowieści sprawia, że Legendy.

Fabuła serialu Legendy

Streszczenie już znasz: grupa urzędników zostaje zwerbowana, by przeniknąć do sieci odpowiedzialnych za sprowadzanie dużych ilości narkotyków do Wielkiej Brytanii.

Muszą więc nauczyć się być innymi ludźmi: stworzyć fałszywą przeszłość, zapamiętać ją, mówić jak przestępcy, obracać się w ich środowisku i przede wszystkim sprawić, by nikt nie podejrzewał, że za nową postacią wciąż kryje się zupełnie inny człowiek.

A im dłużej żyjesz jako swoja legenda, tym trudniej oddzielić oba życia.

Szpiedzy z AliExpress

To jeden z elementów serialu Legendy , który bez wątpienia przypomina Slow Horses.

Angielscy szpiedzy pozbawieni jakiegokolwiek glamour, wszyscy z wadami, z odrobiną bardzo british humoru i znacznie większą ilością biurokracji niż akcji.

Różnica polega na tym, że Slow Horses prowadzi ten pomysł w stronę fikcji i przesady, podczas gdy Legendy to jego realistyczny brat. To nie mockument, ale wierzysz w to, co oglądasz.

A wierzysz dzięki postaciom i obsadzie.

Tom Burke wypada bardzo dobrze właśnie dlatego, że jego bohater zupełnie nie jest na to gotowy. Przynajmniej początkowo. Być może trochę zbyt szybko przystosowuje się do pracy pod przykrywką, ale błędy, które popełnia, pomagają zachować wiarygodność.

Steve Coogan również świetnie wypada w tej poważniejszej odsłonie, a właściwie cała obsada działa wyjątkowo dobrze. Trudno znaleźć seriale, w których wszystkie postacie, łącznie z drugoplanowymi i czarnymi charakterami, są tak dobrze zbudowane i wyraźnie pokazują swoje mocne oraz słabe strony.

W wielu miejscach to widać, ale nie będę ich zdradzał, żebyś mógł cieszyć się nimi sam. Wystarczy powiedzieć, że niemal każdy ma własny charakter. Nawet postacie, które mogłyby być czysto funkcjonalne, jak sekretarka, dostają chwile, w których przebija ich osobowość.

No i oczywiście jest jeszcze Eddie McKee.

Johnny Harris tworzy chyba moją ulubioną postać: kogoś, kto początkowo wydaje się spokojny, nawet trochę nieśmiały, ale stopniowo pokazuje, do czego jest zdolny.  

Jego rozwój, jeden z najbardziej zauważalnych w serialu, jest wiarygodny, bo osobowość nie zmienia mu się nagle. Po prostu odkrywasz, że był znacznie bardziej złożony, niż na początku się wydawało.

Serial, przy którym odkładasz telefon

Kolejną wielką zaletą jest to, że serial nie wyjaśnia absolutnie wszystkiego.

Zwłaszcza na początku niektórych odcinków możesz trafić w sam środek rozpoczętej już sytuacji i to ty musisz odtworzyć, jak bohaterowie do niej doszli.

Podoba mi się to. Zmusza cię do skupienia i myślenia.

Serial potrafi też opowiadać małe historie w bardzo niewielu ujęciach. Na przykład jest wątek pokazujący, jak zwyczajny chłopak — żołnierz, syn zamożnej rodziny — uzależnia się od narkotyków. Łatwo można było zrobić z tego piętnastominutowy montaż. Tutaj wystarcza pięć scen, żeby doskonale zrozumieć, jak w tamtych czasach każdy mógł w to wpaść.

Na tym polega dobre opowiadanie i odróżnianie się od mainstreamu.

W tym samym duchu serial wystarczająco dobrze wyjaśnia też, jak działał handel narkotykami i praca służb celnych, dostarczając kontekstu potrzebnego do zrozumienia całego systemu.

Wielka Brytania na początku lat 90.

A jeśli do dobrej narracji dodasz staranną produkcję, otrzymujesz bardzo przekonujące realia epoki.

Ulice, samochody, stroje, puby, sposób mówienia, różnice społeczne, stosunek do narkotyków, sam obraz służb celnych i policji oraz ogólne wrażenie oglądania Wielkiej Brytanii z początku lat 90.

Jeśli oglądasz serial w wersji oryginalnej, akcent z Liverpoolu jest mocny. Innymi słowy, to nie jest angielski z BBC. Na początku może być dość trudno go śledzić i można wręcz odnieść wrażenie, że ogląda się serial stworzony prawie wyłącznie dla Brytyjczyków.

Tak nie jest, ale prawdopodobnie wymaga od ciebie nieco więcej uwagi niż inne produkcje Netflix.

Najmniej wiarygodne

Legendy potrafią też sprawić, że mało prawdopodobne sytuacje nie niszczą przesadnie realistycznego tonu.

Są tu katastrofy morskie, narkotyki unoszące się na tratwach i kilka zbiegów okoliczności pod koniec — jak choćby to, że jeden z handlarzy trafia dokładnie do domu krewnego osoby, której śmierć wcześniej zlecił — które są zbyt filmowe, by brać je dosłownie, ale na tle całości to drobiazg.

Werdykt

Podsumowując, mamy do czynienia z bardzo dobrym miniserialem, który być może miał materiał na jeszcze większe ambicje.

Taka historia mogła być może spróbować osiągnąć efekt, jaki wywołał Chernobyl: wykorzystać bardzo konkretne prawdziwe wydarzenia, by stworzyć coś o jeszcze większym ciężarze historycznym, politycznym i społecznym.

Forsyth — i Netflix, który produkuje serial — wybierają bardziej powściągliwą formę.

Coś, co niestety nie stanie się tematem numer jeden na Instagramie i co opowiedziano w sześciu odcinkach, bez żadnego zbędnego.

Nie ma takich ambicji, ale ma dobre postacie, świetną obsadę, napięcie, dobrze dawkowany humor, znakomitą atmosferę i bardzo ciekawy punkt wyjścia.

Problem w tym, że nie próbując być czymś więcej, ryzykuje, że przejdzie w dużej mierze niezauważony — i dokładnie tak się stało.

Co nadal jest straszną niesprawiedliwością.

Serio, daj mu szansę.

Dane techniczne

Pole	Dane
Tytuł	Legendy
Rok	2026
Odcinki	6
Czas trwania	48-74 minuty na odcinek
Twórca i scenarzysta	Neil Forsyth
Reżyseria	Brady Hood i Julian Holmes
Główna obsada	Tom Burke, Steve Coogan, Johnny Harris, Tom Hughes, Hayley Squires, Aml Ameen i Jasmine Blackborow
Gatunek	Dramat, kryminał i thriller
Kraj	Wielka Brytania
Platforma	Netflix
Na podstawie prawdziwych wydarzeń	Tak, inspirowany operacjami pod przykrywką, podczas których brytyjscy celnicy infiltrowali sieci handlu narkotykami