In de eerste twee artikelen van deze reeks hebben we besproken hoe je een computer voorbereidt om met vibe coding te werken en het systeem om goed te ontwikkelen met vibe coding, waarbij we het werk organiseren met twee AI's, Linear, Notion en GitHub.
Dat vormde de basis voor alle soorten ontwikkeling, van websites tot apps en andere software.
Nu gaan we specifieker te werk, want ik wil je laten zien hoe ik dit alles toepas op deze website, die draait op WordPress en al meer dan vijftien jaar bestaat.
En dat levert twee fundamentele verschillen op.
Het eerste is dat een volledig nieuwe applicatie maken, waarbij je nog niets kapot kunt maken, heel iets anders is dan beginnen te sleutelen aan iets wat al bestaat met duizenden URL's, plugins, tien talen, een heleboel plugins en dagelijks bezoekers.
Hier kunnen we Codex niet zomaar alles laten aanpassen en meteen publiceren, want dan verbeteren we misschien één ding terwijl we onderweg drie andere dingen stukmaken.
Het tweede verschil is dat we te maken hebben met een CMS met een database en duizenden eigen bestanden, die volgens bestaande regels met elkaar verbonden zijn. We hebben het niet over statische websites maken met Astro voor je bedrijf, zoals ik in dat artikel vertelde.
In deze handleiding leg ik uit:
- Hoe ik de basis heb ingericht.
- Welke grenzen ik aan AI stel.
- Hoe ik ontwikkel.
- Hoe ik publiceer.
- En welke problemen ik ben tegengekomen.
Zodat je het systeem op je eigen website kunt nabouwen.
Het maakt niet zoveel uit of je, net als ik, Genesis gebruikt of een ander thema, of bij welke host je zit.
Maar let op: ik ga ervan uit dat je de tools uit de vorige artikelen al hebt geïnstalleerd en de algemene werkwijze kent. We richten ons hier uitsluitend op WordPress.
Stap 1. WordPress op onze computer laten draaien
Het eerste wat we nodig hebben, is een lokale kopie van de website. Met andere woorden: een installatie die op onze eigen computer draait en waarmee we kunnen experimenteren zonder aan de openbare website te komen.
Ik gebruik LocalWP, een tool waarmee we WordPress inclusief webserver, PHP en database lokaal kunnen draaien. Hier vind je een vrij uitgebreide handleiding over WordPress lokaal klonen. Als je nog geen kopie van je website hebt, begin daar dan mee en kom daarna terug naar dit artikel.
Waar het nu om gaat, is dat LocalWP werkt, dat we onze lokale website in de browser kunnen openen, kunnen inloggen op het beheerdersgedeelte en kunnen controleren of de plugins en pagina's zich gedragen zoals verwacht.
Vanaf hier begint het werk met Codex, de AI die analyseert en programmeert, zoals je je misschien herinnert uit ons tweede artikel.
Het eerste wat we hem vragen, is de bestanden van onze installatie te vinden, het thema te herkennen en te controleren waar hij gaat werken.
Het klinkt misschien onbenullig, maar het is belangrijk dat de code die AI aanpast precies dezelfde is als de code die onze lokale WordPress-installatie uitvoert.
Dit is me echt overkomen. Tijdens het handmatig testen van een correctie leek de wijziging niet te werken, totdat we (de agent en ik) ontdekten dat LocalWP een andere Git-branch gebruikte dan de branch waarin de gecorrigeerde code stond.
Ik vertel later meer over dat geval, want het is behoorlijk typerend. Voor nu moet één ding duidelijk zijn: voordat we gaan ontwikkelen, moet Codex controleren of hij met de juiste bestanden werkt.
Jij hoeft alleen te zorgen dat je lokale WordPress werkt en de locatie van het project door te geven als Codex die niet kan vinden.
Stap 2. Codex vertrouwd maken met onze WordPress-installatie
We hebben nu een werkende kopie. Tijd om Codex uit te leggen wat hij kan verwachten.
WordPress heeft hier een bijzonderheid: het is zo flexibel en krachtig dat iedere installatie een wereld op zich is.
De ene gebruikt een klassiek thema, de andere een blokthema, weer een andere Elementor en nog een andere een combinatie van plugins die sjablonen, queries of zelfs de werking van de editor aanpassen.
Op Cultura Digital gebruik ik bijvoorbeeld Genesis Sample als childthema van Genesis, Polylang voor het beheer van tien talen, ACF voor aangepaste velden en Yoast voor SEO. Ik heb ook verschillende eigen plugins en andere uitbreidingen die al lange tijd deel uitmaken van de website.
Dit is allemaal belangrijk.
Een voorbeeld: stel dat ik het uiterlijk van categoriepagina's wil verbeteren. Codex kan een geldig PHP-sjabloon schrijven dat geen rekening houdt met vertalingen, paginering of bestaande functies. De code levert geen fouten op, maar het resultaat is toch verkeerd.
Daarom laten we Codex eerst de installatie analyseren voordat we hem iets laten ontwikkelen.
Eerste prompt: onze WordPress-installatie analyseren
Je kunt met iets als het volgende beginnen:
We gaan deze WordPress-installatie voorbereiden op AI-ondersteunde ontwikkeling.
Analyseer het project zonder bestanden te wijzigen.
Breng de lokale installatie, het actieve thema, een eventueel childthema, relevante plugins, aangepaste bestanden en afhankelijkheden die toekomstige ontwikkelingen kunnen beïnvloeden in kaart.
Controleer de relatie tussen LocalWP, de werkmap en Git.
Stel voor welke code onder versiebeheer moet vallen en welke onderdelen buiten de repository moeten blijven.
Wijzig de WordPress-kern, plugins van derden, inloggegevens of database niet.
Leg de resultaten duidelijk uit, benoem de risico's en vraag welke beslissingen nodig zijn voordat je doorgaat.
Codex zal het project onderzoeken en ons vervolgens zijn bevindingen presenteren.
We moeten controleren of hij het thema, de belangrijke afhankelijkheden en de bestanden waaraan we gaan werken correct heeft geïdentificeerd.
Hij moet ook onderscheid maken tussen code en gegevens.
In WordPress staan artikelen, pagina's, tags, categorieën en veel plugininstellingen in een database. Afbeeldingen worden meestal opgeslagen in wp-content/uploads/.
Dit betekent dat, in ieder geval bij mij, mijn GitHub-repository geen volledige kopie van WordPress is.
Ik gebruik hem om de code te beheren die ik met AI ontwikkel, terwijl de database en mediabestanden niet onder versiebeheer vallen.
Dit is een belangrijk verschil met andere programmeerprojecten, omdat het terugzetten van een eerdere codeversie niet automatisch betekent dat je de eerdere toestand van de website herstelt.
Maar het is veel overzichtelijker en past bij wat ik wil: ik ga de werking van de WordPress-kern of het hoofdthema niet aanpassen, maar slechts twee dingen doen:
- Specifieke bestanden van het childthema wijzigen.
- Plugins op maat ontwikkelen voor wat ik nodig heb.
En elke aanpak werkt anders.
Stap 3. Bepalen welke bestanden AI mag wijzigen
Zodra Codex onze installatie kent, moeten we bepalen hoe ver hij mag gaan.
Ik ben vrij streng, om de redenen die ik hierboven noemde. Ik zie niet in waarom je 99% van de WordPress-bestanden zou moeten aanraken om je doel te bereiken. Daarom heb ik Codex niet de vrijheid gegeven alles te wijzigen, maar een lijst opgesteld met zeven bestanden van het childthema die deel mogen uitmaken van ons publicatiesysteem.
| Bestand | Waarvoor gebruiken we het? |
| functions.php | Themafuncties en hooks |
| style.css | Stijlen en vormgeving |
| front-page.php | Homepage |
| category.php | Categoriepagina's |
| tag.php | Tagpagina's |
| inc/i18n.php | Internationalisering |
| inc/post-i18n.php | Functies voor meertalige berichten |
Waarom zeven? Omdat dat de bestanden zijn die ik heb aangepast om mijn landingspagina voor leadgeneratie en cursusverkoop om te vormen tot een meertalig digitaal magazine.
Op jouw website kunnen het er drie, tien of zoveel zijn als nodig. Het belangrijkste is dat je dit niet telkens ter plekke beslist wanneer je Codex iets vraagt. Als er voor een ontwikkeling een extra bestand nodig is, moet AI uitleggen waarom en toestemming vragen.
Codex kan bijvoorbeeld voorstellen om een nieuw PHP-bestand aan te maken in een map inc. Dat is prima als er een goede reden voor is, maar eerst wil ik weten waarvoor het nodig is en goedkeuren dat het onderdeel van het project wordt.
Bovendien mag elke wijziging, ook als er zeven bestanden zijn toegestaan, alleen de bestanden raken die daadwerkelijk nodig zijn. Als de wijziging alleen style.css betreft, moet Codex niet meteen ook functions.php gaan reorganiseren omdat hij dat handig vindt. Hij mag het voorstellen, maar niet zonder toestemming uitvoeren.
Moeten we al die beperkingen zelf configureren?
Nee. Dat is juist een van de voordelen van werken met Codex. Ik leg de regels uit en hij verwerkt ze in de projectdocumentatie.
Ik gebruik AGENTS.md met de operationele instructies en daarnaast een technisch document met informatie over de structuur van de website, de afhankelijkheden en de beslissingen die we hebben genomen.
Wanneer we een nieuwe sessie starten, kan Codex die bestanden raadplegen en de context ophalen zonder dat we alles opnieuw hoeven uit te leggen.
Tweede prompt: de projectregels vastleggen
Vamos a establecer las reglas de desarrollo de este WordPress.
Utilizaremos como referencia los archivos del tema hijo que has identificado y que yo autorice expresamente.
Prepara una lista cerrada de archivos que podrán modificarse y publicarse mediante nuestro sistema.
No incluyas el núcleo de WordPress, plugins de terceros, archivos sensibles, base de datos ni contenidos.
Si una futura tarea necesita ampliar esa lista, deberás justificarlo y solicitar autorización antes de hacerlo.
Prepara o actualiza AGENTS.md y la documentación técnica del proyecto.
Establece también que los cambios se desarrollarán en ramas independientes, se probarán localmente y requerirán autorización antes de integrarse y publicarse.
No prepares todavía ningún despliegue a producción.
In het tweede artikel heb ik al uitgebreid uitgelegd hoe we ons werk organiseren, dus dat hele proces herhaal ik hier niet. Het belangrijkste is dat die regels nu op onze specifieke WordPress-installatie zijn afgestemd.
Stap 4. Codex GitHub en het publiceren laten instellen
Tot nu toe hebben we:
- WordPress geanalyseerd.
- Bepaald welke bestanden mogen worden aangepast.
Maar we moeten nog een fundamenteel probleem oplossen: hoe brengen we de wijzigingen die we in LocalWP ontwikkelen naar de gepubliceerde website?
Natuurlijk gaan we dat niet handmatig doen door bestanden te downloaden en via FTP te uploaden, al zou dat kunnen.
Daarvoor gebruiken we onder andere GitHub.
We vragen Codex om een op GitHub Actions gebaseerd systeem dat bestanden van het childthema via FTPS op Webempresa kan publiceren.
Ik heb Codex uitgelegd hoe ik wilde werken:
- Ik wilde dat alle wijzigingen op GitHub worden vastgelegd, met hun branches, commits en pull requests.
- Ik wilde niet dat het publiceren van code in de repository automatisch mijn website zou bijwerken. Eerst integreren we de code en daarna publiceren we die pas als ik toestemming geef.
- Ik vroeg om selectieve deployment. Als Codex functions.phpwijzigt, wil ik alleen dat bestand kunnen publiceren zonder alle andere bestanden opnieuw te uploaden.
- Het systeem moet onze lijst met zeven toegestane bestanden respecteren.
Codex regelde de technische kant en vroeg mij de nodige rechten goed te keuren. Daarna controleerde Antigravity de werking en de beperkingen.
Derde prompt: GitHub en deployment configureren
Als je de grenzen van je installatie hebt vastgesteld, kun je deze prompt gebruiken:
Ik wil dat je het versiebeheer- en publicatiesysteem voor dit WordPress-project voorbereidt.
Configureer de GitHub-repository met uitsluitend de toegestane code.
Bereid een deploymentprocedure voor die compatibel is met mijn hosting en stel de meest geschikte technische oplossing voor.
Het publiceren moet handmatig worden gestart en het moet mogelijk zijn uitsluitend bestanden uit de toegestane lijst te selecteren.
Zorg dat een commit, push of merge nooit automatisch een deployment naar productie activeert.
Neem geen inloggegevens, databases, back-ups of gevoelige bestanden op in GitHub.
Breid de lijst met deploybare bestanden niet automatisch uit.
Bereid de configuratie en een testprocedure voor zonder nu al iets te publiceren.
Documenteer welke toegang ik moet verlenen en welke acties mijn toestemming vereisen.
Zoals gezegd moet je misschien zelf ingrijpen om je bij GitHub aan te melden, een verbinding goed te keuren of de hostinggegevens op de juiste plek in te voeren.
Dat is normaal. Codex kan integraties voorbereiden, maar mag je niet vragen wachtwoorden of privésleutels rechtstreeks in een gesprek te plakken.
Zodra het systeem is ingesteld, laten we Antigravity controleren of het onze grenzen respecteert en niet toestaat dat onverwachte bestanden worden gepubliceerd.
Als de tests zijn geslaagd en de verbindingen zijn geregeld, kunnen we beginnen met ontwikkelen.
Stap 5. Onze eerste ontwikkeling in WordPress
Nu komen we eindelijk bij het interessante deel.
De lokale omgeving werkt, Codex kent ons project, GitHub is geconfigureerd en we hebben bepaald welke bestanden mogen worden gewijzigd.
We hoeven alleen nog te beslissen wat we willen doen.
Om te beginnen raad ik een relatief eenvoudige verbetering aan die je met het oog kunt controleren. Op Cultura Digital heb ik bijvoorbeeld gewerkt aan een betere weergave van artikelen op tagpagina's.
Ik wilde de presentatie verbeteren door de artikelen die ik belangrijk vind uit te lichten, zonder bestaande functies kwijt te raken, met name die van Polylang en SEO.
Eerst leggen we Codex uit wat we willen
Hier komt mijn eigen werk om de hoek kijken.
Ik hoef niet te weten welke PHP-functie moet veranderen, welke Genesis-hook het handigst is of of een sjabloon een extra query nodig heeft. Wat ik moet doen, is duidelijk uitleggen welk resultaat ik wil bereiken en wat ik wil behouden.
Bijvoorbeeld:
Ik wil de presentatie van berichten op de tagpagina's van mijn WordPress verbeteren.
De uitgelichte afbeeldingen, paginering, metadata en werking van gerelateerde plugins moeten behouden blijven.
Analyseer de huidige code en maak een mock-up en implementatieplan.
Identificeer welke bestanden je moet wijzigen en controleer of dat is toegestaan.
Houd rekening met de beschikbare talen en mogelijke gevolgen voor SEO.
Schrijf nog geen code.
Stop zodra het plan klaar is voor een onafhankelijke audit.
Let op: we vragen hem nog steeds niet om iets te programmeren.
We willen eerst weten:
- Welk ontwerp hij voorstelt (als ik het zelf nog niet weet, anders kan ik het hem rechtstreeks geven)
- Welke bestanden hij moet wijzigen.
- Hoe hij gaat controleren of de oplossing werkt.
Dit behandelden we in het tweede artikel van de reeks: analyse en planning scheiden van implementatie.
Nu komt Antigravity erbij
Als Codex klaar is met zijn voorstel, geef ik het aan Antigravity.
Zijn taak is het voorstel onafhankelijk te beoordelen, mogelijke problemen op te sporen en na te gaan of we geen belangrijke afhankelijkheden over het hoofd hebben gezien.
Hij kan bijvoorbeeld ontdekken dat een ogenschijnlijk goede oplossing geen rekening houdt met de manier waarop Genesis bepaalde delen van de pagina opbouwt, dat een query te zwaar is of dat het resultaat niet in andere talen is gecontroleerd.
Niet altijd zal hij belangrijke problemen vinden. Soms keurt hij het voorstel vrijwel ongewijzigd goed, andere keren moeten we het herzien.
Daarvoor kunnen we deze prompt gebruiken:
Voer een onafhankelijke audit uit van dit ontwikkelplan voor WordPress.
Controleer de haalbaarheid, veiligheid, compatibiliteit, reikwijdte en testprocedure.
Controleer of het plan de toegestane bestanden respecteert en of het de huidige werking van de website kan beïnvloeden.
Identificeer risico's en fouten die vóór de implementatie moeten worden verholpen.
Wijzig geen code.
Geef een oordeel GO, voorwaardelijke GO of NO-GO en onderbouw de belangrijkste opmerkingen.
Als Antigravity iets vindt dat moet worden verbeterd, geven we zijn bevindingen aan Codex.
Zo scherpen we de oplossing samen steeds verder aan zonder zelf elk technisch meningsverschil te hoeven oplossen.
Als het plan voldoende is getoetst, geef ik toestemming voor implementatie.
Codex schrijft de code en controleert het resultaat
Nu maakt Codex een aparte branch aan, wijzigt de toegestane bestanden en voert de nodige tests uit.
In ons voorbeeld zou het niet voldoende zijn om te controleren of de categorieën er in het Spaans goed uitzien. Omdat we tien talen hebben, moet hij ook nagaan of de wijziging geen gevolgen heeft gehad voor vertalingen, links of de weergave van andere taalversies.
Ik kan LocalWP openen en het resultaat bekijken om te controleren of het is wat ik wilde.
Ik hoef niet elke regel code na te lopen. Daarvoor zijn de technische tests en de volgende audit.
Een tweede controle vóór publicatie
Als Codex klaar is, schakelen we Antigravity weer in.
Maar nu vragen we iets anders.
Eerder had hij een plan beoordeeld. Nu moet hij de daadwerkelijke implementatie controleren: welke bestanden zijn gewijzigd, welke code is toegevoegd, welke tests zijn uitgevoerd en of de oplossing aan de beperkingen voldoet.
Dat is belangrijk omdat zelfs een technisch correct voorstel verkeerd kan worden geïmplementeerd.
Als Antigravity problemen vindt, geven we zijn opmerkingen terug aan Codex. Als hij het resultaat goedkeurt, gaan we verder met GitHub.
En ook dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Codex kan de commits voorbereiden, de branch pushen en de bijbehorende pull request aanmaken.
Wij blijven degenen die toestemming geven om dat werk in de hoofdversie van het project op te nemen.
Stap 6. De wijziging publiceren zonder de rest van WordPress aan te raken
Nu de code klaar, getest en geaudit is, ontbreekt er nog één stap.
We moeten hem uitrollen naar productie.
In ons systeem wordt er niet automatisch iets gepubliceerd als we een pull request mergen. Dat is bewust zo. Onthoud:
- Eerst geven we toestemming om de code in GitHub te integreren.
- Daarna geven we toestemming om die op WordPress, bij de productiehosting, te publiceren.
Stel dat we voor de eerdere verbetering tag.php en style.css.
hebben moeten wijzigen. Wanneer Codex de deployment voorbereidt, stelt hij voor om die twee bestanden te uploaden, niet alle zeven toegestane bestanden en natuurlijk ook niet de hele WordPress-installatie.
De precieze procedure hangt af van het systeem dat je hebt ingesteld. Zoals je hebt gezien gebruik ik GitHub Actions en FTPS, maar je kunt ook een andere methode kiezen die bij je hosting past.
Het belangrijkste is dat Codex niet zelf zomaar elk willekeurig bestand mag publiceren.
Zodra de publicatie is afgerond, controleert Codex of de procedure goed is verlopen en voert hij de technische controles uit die beschikbaar zijn.
Ik kan de betrokken pagina's openen om te controleren of de verbetering werkt.
En er is nog iets om rekening mee te houden: WordPress werkt vaak met verschillende cachesystemen. In mijn geval WP Rocket. Bij bepaalde ingrepen moeten we daarom controleren of de website niet nog een oudere versie laat zien.
Pas als het resultaat in productie is gecontroleerd (en eventuele cache-effecten zijn uitgesloten), markeren we de taak als afgerond.
Hoe dan ook, als GitHub aangeeft dat de deployment goed is afgerond, betekent dat niet automatisch dat de website werkt zoals verwacht. Daarom houden we vast aan die laatste controle.
En daarmee is deze manier van ontwikkelen geregeld.
Stap 7. Wat als we een plugin willen maken in plaats van het thema aanpassen?
Tot nu toe hebben we uitsluitend aan ons childthema gewerkt, maar WordPress maakt het mogelijk om functies te ontwikkelen die niets te maken hebben met de vormgeving van de pagina's.
Het heeft geen zin die allemaal in functions.php te stoppen.
Ik gebruik verschillende eigen plugins, zoals YG AI Polylang Bridge voor ons vertaalsysteem en YG Yoast Primary Category Repair om de primaire Yoast-categorieën op bepaalde andere plekken te hergebruiken.
Die tools hebben we ontwikkeld om specifieke behoeften van onze website op te lossen.
In die gevallen is de algemene werkwijze vrijwel hetzelfde: ik leg Codex uit wat ik nodig heb, hij maakt een plan, Antigravity controleert het, Codex ontwikkelt de functionaliteit en daarna voeren we nog een audit van de code uit.
We houden ook de versiegeschiedenis bij op GitHub.
Het grote verschil zit in de manier waarop we deze plugins publiceren.
Onze plugins worden niet samen met het childthema gedeployed
Denk eraan dat we een lijst van zeven toegestane bestanden voor het deployen van het thema hebben opgesteld. Aangepaste plugins staan niet op die lijst.
Dus als ik er een ontwikkel, zet ik hem net als elke andere wijziging onder versiebeheer en laat ik hem auditen, maar daarna installeer of update ik het pakket handmatig in LocalWP en in productie.
Zo behoud ik de wijzigingsgeschiedenis en kan ik eerdere versies herstellen zonder dat de workflow pluginbestanden mag aanpassen.
En dat roept nog een vraag op: hoe weten we of een functie in het thema of als plugin moet worden gebouwd?
Ik overleg daarover met Codex en vraag hem de alternatieven te analyseren. Ik geef mijn mening totdat IK zelf een idee heb van wat de beste keuze is.
Als richtlijn: wanneer we de weergave van een sjabloon veranderen, kunnen we waarschijnlijk beter in het childthema werken. Als we een tool maken die ook na een themawisseling moet blijven functioneren, is een plugin meestal geschikter.
Je kunt Codex de technische afwegingen laten analyseren met een prompt als deze:
Ik wil een nieuwe functie voor mijn WordPress ontwikkelen.
Analyseer of deze beter in het childthema of via een aangepaste plugin kan worden geïmplementeerd.
Houd rekening met onderhoud, updates en afhankelijkheden.
Vertel me de voor- en nadelen van beide opties.
Als je een plugin voorstelt, moet die apart onder versiebeheer op GitHub worden geplaatst.
Neem hem niet op in de deploymentworkflow van het thema.
Stel een plan op voor ontwikkeling, tests, audit en publicatie.
Implementeer niets voordat ik het voorstel heb beoordeeld.
Zodra we de oplossing hebben gekozen, beginnen we met onze gebruikelijke werkwijze.
Zoals je ziet, verandert de manier waarop we de functionaliteit integreren en publiceren, niet hoe we die plannen en controleren.
Stap 8. Pas op met de database en configuratiebestanden
Er is een aspect van WordPress dat een eigen hoofdstuk verdient, omdat je er bij het ontwikkelen met AI gemakkelijk overheen kijkt.
Niet alles wat we in het beheerdersgedeelte zien en instellen, staat opgeslagen in de themabestanden.
Artikelen, pagina's, metadata, taxonomieën en een groot deel van de plugininstellingen staan in de database.
Ik heb besloten die niet onder versiebeheer op GitHub te plaatsen en Codex geen willekeurige SQL-wijzigingen in productie te laten uitvoeren.
Dat betekent niet dat we AI niet kunnen gebruiken voor inhoudelijk werk. Ik heb bijvoorbeeld batchbewerkingen uitgevoerd via de WordPress-API om tags toe te wijzen aan artikelen in verschillende talen.
Het verschil is dat die bewerkingen een concreet doel hebben, de mechanismen van WordPress gebruiken en binnen vooraf vastgestelde grenzen plaatsvinden.
We geven AI niet zomaar toegang tot de database om naar eigen inzicht alles te wijzigen. Zoals ik in het begin al uitlegde, heeft WordPress bepaalde regels die je beter niet kunt negeren. En AI kan die overtreden als je haar vrij spel geeft.
Eigenlijk zou ik met een menselijk ontwikkelteam hetzelfde doen. We raken de database alleen in heel specifieke gevallen aan.
Een voorbeeld van ontwikkeling buiten de gestelde grenzen.
Toen Codex onderzocht waarom het beheerdersgedeelte traag was, vond hij een onjuiste configuratie in functions.php.
Er werd een constante gebruikt om het aantal revisies te beperken dat WordPress per artikel bewaart.
Het probleem is dat die constante moet worden ingesteld voordat WordPress het thema laadt. Omdat hij in functions.php stond, was hij te laat, werkte de bedoelde beperking niet en verschenen er PHP-waarschuwingen.
Codex stelde een oplossing voor die eigenlijk uit twee handelingen bestond.
De eerste was de onjuiste regel uit functions.php verwijderen. Dat is een van de zeven toegestane bestanden, dus geen probleem.
De tweede was de revisielimiet correct instellen in wp-config.php, het configuratiebestand van WordPress. Dat staat niet in onze repository en ik wil het er ook niet in opnemen, omdat het gevoelige gegevens over de installatie bevat.
Codex kon dus de instructies en tests voorbereiden, maar de wijziging in productie moest apart worden uitgevoerd. In mijn geval heb ik die handmatig gedaan via het hostingpaneel.
Bovendien moesten we een beslissing nemen die AI niet voor mij kon nemen: hoeveel eerdere versies ik wilde bewaren. Ik gebruik revisies nauwelijks, maar wil ook niet de mogelijkheid verliezen om een artikel terug te halen als ik een fout maak. Ik bepaal zelf het juiste aantal, niet Codex of Antigravity.
Ik vind dit geval veelzeggend omdat het laat zien dat we niet iedere WordPress-wijziging kunnen behandelen alsof het alleen gaat om PHP-bestanden aanpassen en publiceren.
Soms moet je de configuratie veranderen en soms bewerkingen op gegevens uitvoeren. Voor zulke ingrepen is een eigen procedure nodig, ook wanneer Codex het technische werk blijft doen.
Stap 9. Wie doet wat in mijn systeem?
Na dit hele verhaal is volgens mij inmiddels aardig duidelijk hoe ik met AI in WordPress ontwikkel, maar ik vat het nog even samen.
Mijn rol is vooral uitleggen wat ik wil bereiken, keuzes maken wanneer er verschillende mogelijkheden zijn en belangrijke handelingen goedkeuren.
Codex analyseert, stelt een oplossing voor, maakt documentatie, configureert de tools, schrijft de code en voert technische tests uit.
Antigravity controleert zowel plannen als implementaties onafhankelijk.
Zo gaan we van fase naar fase.
| Fase | Wat doe jij? | Wat doet Codex? | Wat doet Antigravity? |
| Doel | Je legt uit wat je nodig hebt | Analyseert de vereisten | — |
| Voorbereiding | Je keurt de beperkingen goed | Configureert project en GitHub | Controleert de configuratie |
| Planning | Je beoordeelt het voorstel | Ontwerpt de oplossing | Controleert het plan |
| Ontwikkeling | Je geeft toestemming | Schrijft en test de code | — |
| Tests | Je controleert het resultaat indien nodig | Voert tests uit en documenteert ze | Audit de implementatie |
| GitHub | Je keurt de integratie goed | Beheert branches, commits en PR's | — |
| Deployment | Je geeft toestemming voor publicatie | Voert de toegestane procedure uit | — |
| Verificatie | Je accepteert het resultaat | Controleert productie en documenteert | Kan problemen onderzoeken |
| Afronding | Je bevestigt het doel | Werkt de taak bij na verificatie in productie | — |
Het lijkt misschien een behoorlijk uitgebreid proces voor het veranderen van een paar regels PHP. En afhankelijk van de ingreep is het dat ook.
Maar vergeet niet dat ik de meeste van die stappen niet zelf uitvoer.
Ik controleer niet elke SQL-query, schrijf geen tests en loop niet alle bestanden een voor een na. Codex en Antigravity doen een groot deel van dat werk.
Mijn betrokkenheid richt zich op de beslissingen waarbij mijn oordeel er echt toe doet.
Bovendien kunnen we dankzij gedocumenteerde taken en beslissingen een sessie afsluiten en op een andere dag verdergaan zonder weer vanaf nul te beginnen.
Natuurlijk garandeert dit systeem niet dat we geen fouten maken. Beide tools kunnen zich vergissen en een onafhankelijke audit vervangt niet alle tests die bij een ontwikkeling nodig kunnen zijn.
Maar voor het soort werk dat ik hier op Cultura Digital doe, is het een behoorlijk redelijke manier om vooruitgang te boeken zonder volledig afhankelijk te zijn van mijn beperkte programmeerkennis.
Conclusie: WordPress ontwikkelen met AI zonder programmeur te worden
Nu ik vibe coding zowel voor zelfstandige applicaties als voor WordPress heb gebruikt, vind ik dat WordPress nog steeds een wat ingewikkeldere omgeving is.
Bij een applicatie die we helemaal zelf bouwen, hebben we doorgaans directer controle over alle bestanden. Bij WordPress zijn we daarentegen afhankelijk van de CMS-kern, het thema, plugins, de database en instellingen die over de hele installatie verspreid kunnen zijn.
Dat maakt sommige handelingen minder eenvoudig en vraagt om extra voorzorgsmaatregelen, maar betekent niet dat we AI niet zouden moeten gebruiken om onze websites te verbeteren.
Uiteindelijk draait het om de werkwijze. Ik heb uitgelegd welk systeem ik gebruik en dat voor mij werkt, en ik weet heel goed dat het niet de enige mogelijkheid is. Waarschijnlijk zal ik dingen veranderen naarmate nieuwe tools verschijnen of ik betere manieren van werken ontdek.
Maar voorlopig werkt het heel behoorlijk. En ik weet nu dat ik WordPress-ontwikkelingen kan overwegen waarvoor ik eerder een programmeur had moeten inhuren of zelf heel veel tijd aan onderzoek had moeten besteden.
Met dit artikel sluiten we de reeks af. We hebben inmiddels de computer voorbereid op vibe coding, ons systeem georganiseerd en gezien hoe we de procedure toepassen op een echte WordPress-website.
Nu is het aan jou om een kleine verbetering voor je eigen site te kiezen en uit te proberen. Zo leer je het systeem en zijn bijzonderheden kennen en begin je dingen te doen waar je eerder niet eens aan dacht.
Zo is het mij in elk geval vergaan.
Veelgestelde vragen
Moet ik PHP kennen om WordPress te ontwikkelen met Codex?
Je hoeft PHP niet te beheersen om met eenvoudige aanpassingen te beginnen, maar het is wel verstandig de basiswerking van WordPress te kennen en duidelijk te weten wat je wilt bereiken.
Codex kan de code schrijven en Antigravity kan die controleren, maar daarmee vervalt de noodzaak van tests niet. Bij complexe of gevoelige functionaliteiten kan een extra beoordeling door een technische specialist raadzaam zijn.
Kan ik deze werkwijze met elk WordPress-thema gebruiken?
Ja, al moet je de toegestane bestanden afstemmen op de structuur van jouw installatie.
Bij Cultura Digital gebruiken we Genesis Sample, maar je kunt ook met andere thema's werken. Ik raad af bestanden rechtstreeks te wijzigen als een update ze zou kunnen overschrijven. Codex kan helpen beslissen of je een childthema of een aangepaste plugin nodig hebt.
Moet ik leren GitHub Actions te configureren?
Niet per se. Ik heb dat deel aan Codex overgelaten.
Het belangrijkste is dat je uitlegt wat je wilt: handmatige publicatie, toegestane bestanden, beveiligde inloggegevens en een scheiding tussen code integreren en deployen.
Vervolgens moeten we de configuratie testen en auditen voordat we die op onze echte website gebruiken.
Waarom gebruik je Codex en Antigravity in plaats van één AI?
Omdat ik liever heb dat het werk wordt nagekeken door een ander hulpmiddel dan het hulpmiddel dat het heeft ontwikkeld.
Codex bereidt de oplossingen voor en Antigravity beoordeelt ze onafhankelijk, zowel vóór als na de implementatie.
Dat betekent niet dat ze absoluut alle fouten zullen vinden, maar zo kunnen we technische beslissingen toetsen zonder op één mening te vertrouwen.
Kan ik complete plugins bouwen met Codex?
Ja. We gebruiken al verschillende aangepaste plugins die met deze werkwijze zijn ontwikkeld.
We beheren de versies op GitHub en volgen dezelfde cyclus van tests en audits als bij het childthema.
Het verschil is dat we ze handmatig installeren in LocalWP en productie, zonder ze in de deploymentworkflow van het thema op te nemen.
Waarom sla je de WordPress-database niet op in GitHub?
Omdat Git is bedoeld om wijzigingen in codebestanden te beheren, terwijl de database informatie bevat die voortdurend via WordPress wordt gewijzigd.
Bovendien vervangt Git geen back-upsysteem.
Daarom houden we code onder versiebeheer gescheiden van back-ups van inhoud, configuratie en media.
Mag Codex de database wijzigen?
Hij kan gecontroleerde bewerkingen ontwikkelen via WordPress-functies of API's, maar we staan hem niet toe willekeurige SQL-queries in productie uit te voeren.
Als we gegevens moeten aanpassen, bepalen we precies wat er verandert, hoe we dat controleren en welke back-ups nodig zijn.
Kan ik dit systeem met WooCommerce gebruiken?
Ja, maar een webshop vraagt om extra voorzorgsmaatregelen.
Een sjabloon aanpassen is iets heel anders dan iets ontwikkelen dat bestellingen, betalingen, voorraad of klantgegevens kan beïnvloeden.
De algemene werkwijze blijft geldig, maar tests en toestemmingen moeten passen bij het risico van de ingreep.
Wat gebeurt er als Codex een bestand moet wijzigen waarvoor geen toestemming is?
Dan moet hij dat uitleggen en toestemming vragen.
Vervolgens kunnen we de lijst uitbreiden, een specifieke uitzondering goedkeuren of besluiten de functie als plugin te bouwen.
Zo voorkomen we dat Codex de publicatierechten telkens automatisch uitbreidt wanneer hij een probleem moet oplossen.
Moet ik Linear en Notion gebruiken?
Nee. Wij gebruiken ze om taken, vereisten en beslissingen te organiseren, maar je kunt beginnen met GitHub en goede instructiebestanden.
Het belangrijkste is dat Codex de projectcontext kan terughalen en dat we niet alleen afhankelijk zijn van de geschiedenis van één gesprek.
Wat doe ik als Codex en Antigravity het oneens zijn?
Ik vraag ze hun argumenten te toetsen aan de code en de tests.
Het gaat er niet om het antwoord te kiezen dat het overtuigendst klinkt. Als er een belangrijk technisch meningsverschil is, moeten we bepalen welke controle het kan oplossen.
Meestal bekijkt Codex de opmerkingen van Antigravity, past het plan of de implementatie aan en laten we de wijzigingen opnieuw auditen.

Geef een reactie