Spider-Man: Brand New Day, onbeduidend vermaak

Tot nu toe was elke nieuwe Spider-Man-film een gebeurtenis.

Of het nu de trilogie van Sam Raimi was of de drie eerdere films met Tom Holland — en in mindere mate de twee met Andrew Garfield —, ze hadden allemaal een belangrijk verhaal te vertellen, met vijanden die het plot vormgaven en momenten die sporen nalieten in het leven van Peter Parker.

Daarom verbaasde het me dat Spider-Man: Brand New Day dat niet doet. Alles was aanwezig om er een van Marvels nieuwe pijlers van te maken. Toch is de film nauwelijks van betekenis. Tenminste, als op zichzelf staande film en niet als onderdeel van een veel groter project. Want de introductie van de mutanten zal duidelijk nog gevolgen hebben voor het MCU.

Maar goed, met meer dan 2,5 miljard dollar aan opbrengsten — meer dan enige andere Spider-Man-film — zullen de hoge heren van Sony en Marvel ongetwijfeld dolblij zijn.

Ondanks de beperkte ambities en de rol als verbindende film is het een vermakelijke productie, met geweldige actiescènes en Tom Holland die als Peter Parker nog altijd uitstekend werkt.

Daarbij komen twee bekende personages, Punisher en Hulk, plus de introductie van een nauwelijks herkenbare Jean Grey in het Marvel-filmuniversum.

Maar naast zijn sterke kanten heeft de film ook vrij specifieke problemen.

Een volwassenere Spider-Man

De film speelt zich af na de gebeurtenissen van No Way Home, met een Peter Parker die niemand zich herinnert en die praktisch geen leven meer heeft buiten Spider-Man. Dat is een goed uitgangspunt, want zo kan de film definitief afscheid nemen van de tienerjaren van het personage..

Deze volwassenere, onafhankelijke en wetenschappelijk ingestelde Spider-Man lijkt sterk op die uit de oorspronkelijke comics en persoonlijk vind ik dat prettig. Holland past goed bij die ontwikkeling — hij is ouder geworden — en het is geloofwaardig hoe hij zijn problemen zelf probeert op te lossen, technologie bouwt en verklaringen zoekt voor wat hem overkomt. Zoals gezegd is dit een belangrijk aspect van het personage uit de comics dat ik graag verder uitgewerkt zie op het witte doek.

Zendaya is ook volwassener geworden, al dwingt de situatie tussen Peter en MJ hun relatie in een andere vorm. De rest van de cast levert degelijk werk, waaronder Jon Bernthal als Punisher en Mark Ruffalo als Bruce Banner..

Onder de verrassingen wil ik vooral Liza Colón-Zayas als rechercheur Jean DeWolff benadrukken. Ze is een van die bijfiguren die telkens indruk maken zonder veel schermtijd nodig te hebben. Een geslaagde toevoeging.

Al met al is de cast waarschijnlijk een van de sterkste punten van de film. De problemen ontstaan wanneer alles wat hun overkomt logisch moet worden.

Brand New Jean Grey en de gaten in het scenario

Als we het over de cast hebben, moeten we de komst van Sadie Sink als Jean Grey bespreken. En hier begint Brand New Day de mist in te gaan.

Niet omdat de actrice slecht is. Het is een schrijfprobleem. We krijgen een andere versie dan die uit de eerdere X-Men-films en een groot deel van de comics. Dat hoeft op zichzelf niet slecht te zijn. Marvel moet een manier vinden om mutanten in het huidige filmuniversum te integreren, en het is logisch daarvoor sommige personages opnieuw te interpreteren.

Maar die nieuwe interpretatie is in alle opzichten behoorlijk slecht. Om te beginnen is haar motivatie een regelrecht cliché dat we al honderden keren hebben gezien, en vaak veel beter uitgewerkt. Voor iemand die zogenaamd zo belangrijk is, is dat onvergeeflijk.

En dan zijn er nog haar krachten.

Aanvankelijk kan Jean van de ene geest naar de andere springen en andere mensen beheersen, maar de grenzen van dat vermogen worden niet duidelijk. Soms lijkt ze een heel beperkt bereik te hebben, maar wanneer het verhaal erom vraagt, groeien haar krachten opeens aanzienlijk.

Ook wordt niet voldoende duidelijk waarom ze niet in Spider-Mans hoofd kan komen. Er wordt gehint op een verband met Peters bijzondere biologie, maar de uitleg schiet ernstig tekort.

Bovendien is ze gedurende een groot deel van de film wel de belangrijkste tegenstander, maar Jean Grey is niet echt een vijand van Spider-Man, waardoor de film geen schurk heeft die de dreiging overtuigend kan dragen. Dat is een van de duidelijkste fouten van de film..

In eerdere delen hadden de vijanden een persoonlijkheid en motieven die de kwaliteit van de film sterk bepaalden. Hier duiken verschillende bedreigingen op, maar geen ervan heeft dat gewicht.

Om dit personage af te ronden: Jean Grey heeft potentie, maar is in deze film onvoldoende uitgewerkt. Het is duidelijk dat haar mogelijke betekenis voor toekomstige Marvel-films zwaarder weegt dan haar bijdrage aan dit verhaal.

De overduidelijke gaten in het scenario helpen ook niet.

De film introduceert bijvoorbeeld een ontwikkeling van Peters spinnen-DNA die kennelijk erg belangrijk zou moeten zijn. Het probleem is dat niet goed wordt uitgelegd wat die verandering inhoudt, hoe ver ze kan gaan of waarom ze moet worden afgeremd. Ik begrijp wat het verhaal wil zeggen over Peters band met zijn krachten, maar de hele verhaallijn vind ik nogal verwarrend.

Er zijn ook tegenstrijdigheden in de manier waarop herinneringen aan Peter terugkomen. De film stelt zware gevolgen vast voor zijn relatie met MJ, maar gebruikt vervolgens bij Ned een ander mechanisme dat veel eenvoudiger lijkt. Dat haalt de kracht weg van wat No Way Home had neergezet. 

Er zijn nog een paar kleinere zaken. Ten eerste wordt nauwelijks uitgelegd hoe de Spider-Man-tracker werkt die Ned bouwt. Hoe kan hij hem zo precies vinden zonder plaatsbepaler? Het apparaat werkt omdat het plot dat nodig heeft. De uitleg komt wel in het vervolg.

En dan is er nog het probleem van Hulk op twee manieren. Ik betwijfel of zijn optreden ergens anders voor nodig was dan marketing (dat van Black Widow trouwens ook niet). Maar erger nog: in geen enkel mogelijk universum van het multiversum zou Spider-Man met zijn normale krachten Hulk moeten kunnen verslaan.

Behalve hier.

Een spectaculaire film. Soms

Dat gezegd hebbende, is het gevecht met Hulk spectaculair. Gelukkig is de actie veel beter dan het scenario.

Destin Daniel Cretton regisseert enkele werkelijk uitstekende scènes en weet Spider-Mans manier van bewegen goed te benutten. De choreografie is doordacht, met camerabewegingen die het personage volgen en de gevechten bijzonder dynamisch maken.

Ook het uiterlijk van Scorpion en Spider-Mans pak bevielen me zeer. Van dichtbij zijn de details, geloofwaardigheid en gelijkenis met de comics uitstekend.

De visuele effecten halen echter niet altijd dat niveau. In sommige overzichtsshots, vooral wanneer Spider-Man zich heel snel verplaatst, lijkt hij op een pop van klei. Het contrast is opvallend: een prachtig gechoreografeerde scène wordt gevolgd door een waarin de digitale beweging pijnlijk kunstmatig oogt.

Het verhindert je niet om van de film te genieten, maar zulke grote kwaliteitsverschillen tussen scènes zijn moeilijk te begrijpen..

Het beste van Spider-Man: Brand New Day

Wat ik het meest waardeer, is Peter Parkers ontwikkeling. Hij is volwassener, onafhankelijker en gebruikt zijn wetenschappelijke intelligentie, wat uitstekend bij het personage past. Tom Holland voelt zich thuis in deze fase en Zendaya blijft even overtuigend.

Er zijn ook fantastische actiescènes, vooral wanneer de camera de choreografie volgt in plaats van alleen digitale klappen te tonen.

Daarnaast is de film onderhoudend en houdt hij voldoende vaart om zijn bijna tweeënhalf uur niet lang te laten voelen.

Het slechtste van Spider-Man: Brand New Day

Het scenario is het grootste zwakke punt. De ontwikkeling van Peters DNA wordt onvoldoende uitgelegd, de regels voor Jean Greys krachten zijn inconsistent en er ontbreekt een vijand met voldoende uitstraling om het conflict gewicht te geven.

Daarbij komen wisselvallige digitale effecten en het gevoel dat te veel elementen zijn toegevoegd met het oog op de toekomst van Marvel. Het voelt te veel als zomaar een schakel in de MCU-keten.

Hoewel de film niet lang aanvoelt, denk ik dat het verhaal korter verteld had kunnen worden door weinig uitgewerkte delen weg te laten. Er zijn veel ideeën tegelijk, maar ze verdienen niet allemaal hun plaats.

Conclusie: nog een Spider-Man-film

Al met al vind ik Spider-Man: Brand New Day een redelijke film, al zou ik hem onder de vorige drie met Tom Holland plaatsen.

Hij heeft goede acteerprestaties, een interessantere Peter Parker dankzij zijn volwassenheid en enkele van de beste actiescènes uit deze periode. Bovendien kijkt hij prettig weg en behoudt hij een redelijk tempo ondanks zijn lengte.

Maar er zijn ook te veel gaten in het scenario, een nauwelijks uitgewerkte Jean Grey en regels voor de krachten van de hoofdpersonen die lijken te veranderen wanneer het verhaal dat verlangt.

Het zwaarst weegt uiteindelijk zijn gebrek aan betekenis. Vroeger verliet je een Spider-Man-film met het gevoel dat je een belangrijk hoofdstuk uit Peter Parkers leven had gezien. Hier heb ik me ruim twee uur vermaakt, maar ik betwijfel of ik me nog de helft herinner wanneer Marvel zijn volgende film uitbrengt.

En voor een reeks die van elke nieuwe aflevering een gebeurtenis had gemaakt, is dat teleurstellend weinig.

Gegevens over Spider-Man: Brand New Day

Gegeven	Informatie
Titel	Spider-Man: Brand New Day
Jaar	2026
Regisseur	Destin Daniel Cretton
Scenario	Chris McKenna en Erik Sommers
Speelduur	Ongeveer 145 minuten
Hoofdrolspelers	Tom Holland, Zendaya, Sadie Sink, Jon Bernthal, Mark Ruffalo, Jacob Batalon
Genre	Actie, avontuur en superhelden
Productie	Columbia Pictures, Marvel Studios en Pascal Pictures